326. Een korte broek en hemdje is genoeg

De warmte, zeg maar hitte, heeft ook mij te pakken. Naar buiten toe is er niet bij. Mij te warm. Ik duik mijn grot in, de speelkamer waar mijn computer staat. Ik moet drie speeches schrijven, de voorbereidingen doen voor een lezing op 1 augustus in Den Hoorn en een lezing in Bodegraven later. Mijn tafelventilator trekt de temperatuur niet naar beneden, maar geeft wel enige verkoeling. Opeens benijd ik mijn oud-collega’s die werken met een brullende airco.

Wie had dit kunnen voorspellen dat het zo extreem zou worden. Ik geniet van mijn korte broek en mijn mouwloos hemdje maar echt gelukkig ben ik niet. Op mijn werkkamer is het 36°C. Een ventilator helpt daar niks aan.

Fietsen geeft wel enige koelte. Wel met de armen wijd rijden. Meer mensen rijden mouwloos en kort. Korte broek of korte rok. Motorrijders rijden mij voorbij. Soms veilig beschermd in leren pak, maar ook gewoon in hetzelfde kostuum dat ik op de fiets draag. Veilig, dat laatste, dacht het niet.

Ik moet weer aan de slag, maar kan er de fut niet voor opbrengen. Drie speeches schrijven, ik heb het onderschat. Waar ‘nee’, eigenlijk niet voorkomt in mijn vocabulaire, loop ik met deze warmte tegen een tijdsprobleem op. De inspiratie is er nauwelijks, al wil ik iedereen een persoonlijke toespraak cadeau doen. Het komt niet uit mijn hoofd en al helemaal niet uit de vingers. Zal ik er maar nachtwerk van maken, dan is het niet zo heet.

Winkelen komt er ook al niet van, al heb je kennelijk minder nodig met deze temperaturen. Even een winkel in om de dagelijkse boodschappen te halen is nu bijna net zo lekker als op vakantie gaan. De openschuivende deuren geven verkoeling in de supermarkt. Dat doet me goed. Er staat koffie en er ligt een koekje bij. Even heb ik overwogen om mijn Mac op te halen en daar te gaan werken.

Toch is het niet in elke winkel hosanna. Een bekende kledingzaak heeft geen airco in de zaak. Men moet het doen met ventilatoren. Op de toonbank staat een thermometer, 36°C geeft het ding aan. Daar ga ik, ondanks dat ik een broek en shirt moet hebben, niet passen, tenzij ik er ook mag douchen. Nee, sommige werkgevers begrijpen het niet of willen niet investeren. Dat gaat ongetwijfeld omzet schelen.

In de middag naar het water. Ik zoek enige verkoeling. Wij hebben het Kraaiennest. Een prachtig recreatiegebied met een waterplas en een uitgebreid bomenpark. Een perfecte plek om onder de bomen te genieten en te recreëren. Nou begrijp ik dat er een flink aantal bomen op de nominatie staan om te worden gekapt. Ziek zijn ze, zegt men, en ouderdom. Had men daar bij de aanplant niet bij kunnen bedenken dat deze bomen een beperkte houdbaarheid hebben. Dan het water, niemand zwemt, te koud? Ik lees niets over blauwalg op de site http://www.zwemwater.nl. Dat kan het dus niet zijn. Waarom er dan naast de twee honden niemand in het water is, begrijp ik niet.

Van mij mag het gaan regenen. Wel met mate. Miezeren, zodat het land langzaamaan weer terugkomt in zijn oude doen. Hevige regenbuien geven weer andere problemen. Mijn tuin ziet eruit alsof ik op een droge vergeten steppe ben terechtgekomen. Water geven is ‘verboden’ en heeft ook totaal geen zin. De mooie bloeiende hortensia’s zijn ineens dooie bloemen geworden. Muggen en ander ongedierte vliegen om het hoofd. Een citronellakaars helpt niet. Het zoemend gespuis vliegt met een lange neus voorbij en zoekt het been of de arm. Dit keer hebben ze pech, ben vanmorgen net naar de bloedbank Sanquin geweest, het lekkerste hebben ze bij mij weggenomen.

In de keuken heb ik hetzelfde geneuzel, al zijn de vliegjes kleiner. Fruitvliegjes noemt men het waar mijn ananas en peer mee worden bestookt. De kleine krengen krijg ik niet uitgeroeid. Het fruit ligt inmiddels in de koeling, de fruitvlieg gaat nog speedo door de keuken.

Voor enig vermaak zou de rode maan nog kunnen zorgen. Is zeldzaam en pas weer in 2022 te zien. Laat nou net die wolken voorbijtrekken, waardoor ook dat dit vertier wordt afgenomen. Nee, morgen maar gewoon weer naar 25 of 26°C. Voor mij beter, voor de economie beter en misschien is er nog iets fleurigs te redden in de tuin. Slaap lekker en neem vooral geen dekens of dekbed.

Welterusten, ik blijf nog even op.