416. Was het de schuld van een Maaslands blondje?

Twee jaar geleden schreef ik een blog over twee jonge mensen die een droom hadden. Een droom om een eigen brouwerij te starten. Daar was geld voor nodig. Men zocht crowdfunders. En ze komen er, mede door mijn opgeschreven verhaal. Inmiddels is de droom, werkelijkheid geworden. Ze hebben hun locatie gevonden, opstallen geïnstalleerd, brouwketels aangeschaft en er energie, veel energie in gestoken. De brouwerij is volledig opgebouwd uit gerecyclede materialen. Aan de Harnasdreef 7 in Den Hoorn staat de ambachtelijke brouwerij tHUIS.

In het Raadhuis aan de Dorpsstraat in Schipluiden ontstaat het verhaal. Mark en Mariska beheren dit etablissement, een lunchroom. Op zolder wordt als experiment bier gebrouwen. Een kleine ketel zorgt voor een gematigde opbrengt van bier. Er worden specifieke namen bedacht betrekking hebbend op Midden-Delfland. De bieren hebben allen een specifiek karakter. Het borrelt, niet alleen het bier, maar ook in de hersenen van deze jonge ondernemers. Men wil meer. Een brouwerij, iets wat in het Midden-Delfland nog niet bestaat. Hun droom wordt werkelijkheid als men meer dan voldoende geldschieters weet te mobiliseren. Er worden maximumbedragen vastgesteld dat men mee mag financieren. Zoveel als mogelijk moeten er potentiële ambassadeurs worden binnengehaald, dan zou de realisatie zeker lukken.

Wanneer het geld binnen is start men het project. Er worden opstallen aangeschaft. Een loods uit de Lier wordt het omhulsel van het pand. Een bar uit het oude gemeentehuis, balken uit boerderijen, ketels met een verleden. Zoveel mogelijk materialen die al een levendige achtergrond hebben. Dan dreigt er een kink in de kabel te komen als Mark een misstap maakt en van de zolder naar beneden komt zetten. Een zware rugblessure als gevolg. Gelukkig is er de vader van Mark, familie en vrienden. Zij pakken de zaken aan. Er komt een kennismakingsdronk als de vloer ligt en de spanten zijn gesteld. De kleine ketel heeft zijn best gedaan. Er vindt een eerste toast plaats op de realisatie.

Twee jaar later is het dan zover. Er is hard gewerkt om er een prachtige locatie van te maken. Veel hand- en spandiensten om alles op tijd te realiseren, maar in februari 2020 kan de vlag uit. De brouwerij kan starten.

Op de schrikkeljaardag in 2020 zijn alle crowdfunders uitgenodigd om een drankje te komen drinken op locatie. Van twee tot vier staan de deuren ‘open’. Het jaarlijks bierpakketje is op te halen en er vindt een rondleiding plaats.

Wanneer ik om kwart over twee de locatie in stap geeft Mark’s vader net een rondleiding met interessant verhaal. Het is praten, vertellen en enthousiasme. Wie had gedacht dat je na een leven als schilder, brandweerman en opnieuw schilder, meesterbrouwer zou worden. Hij niet. Met tHUIS-petje op het hoofd, het handelsmerk van Mark, vertelt de brouwer over de activiteiten die plaatsvinden en zijn verricht. Hoe je soms na vier weken tot de conclusie komt dat de smaak van een brouwsel toch niet is wat je ervan zou verwachten, maar ook hoe men al veel verschillende smaken heeft weten vast te leggen. Na het verhaal is het tijd voor de toast.

De proeverij binnenstappend straalt het een gemoedelijk sfeer uit. Een donkerbruine uitstraling, een bruin café. Als Mark mij vraagt waar ik van houd krijg ik een Maaslands blond toegeschoven. Een heerlijk blond goudgeel biertje waar liefde uit straalt. Een bier waar een hoge gisting heeft plaatsgevonden, iets fruitig van smaak. Een heerlijk biertje met lekkere nasmaak.

Er komen twee mensen op mij af. “Weet je dat we door jou zijn aangesloten om mee te doen met de Crowdfunding”, zegt meneer, “we zaten in Zwitserland, maar jouw blog heeft ons geattendeerd op de mogelijkheid om in te stappen.” Even later nog iemand die mij bedankt. Ik neem plaats aan een ‘jongerentafel’, echter als zij deelnemen aan een rondleiding blijf ik alleen achter. Onze buren zitten een stukje verder bij de palletkachel. De vlammen knetteren en geven een romantische aanblik. “Schuif je stoel even bij”, zegt mijn buurvrouw. Dat doe ik. Inmiddels heb ik mijn tweede blondje te pakken. We spreken even over de voorstelling van onze oudste. Mevrouw is bij zijn première geweest. Ook zij geven aan dat mijn blog de aanleiding is dat ze hier zitten. Meneer trakteert op mijn derde biertje. Ik ben het niet meer zo gewend en voel ‘m langzaam naar mijn hoofd stijgen. 3 x 6%, best stevig vind ik. Wanneer het tijd is om te vertrekken haal ik mijn bierpakketje op. Ik wandel naar mijn fiets, waar voor de zoveelste keer deze week een nat zadel op zit. Wanneer ik door het basalt split probeer terug te rijden, heb ik daar moeite mee, is het het Maaslands blondje of het grind wat het me zo lastig maakt. Ik weet het niet.

Een prachtig nieuwe onderneming is geboren, een aanwinst voor het dorp, waar het enige café dat men er had inmiddels is dichtgetimmerd. Een monumentaal pand, dorpsaanzicht is gedoemd te verdwijnen. Gelukkig is er een brouwerij voor in de plaats gekomen. Ik wens Mark en Mariska heel veel succes toe in hun onderneming tHUIS.

368. Jonge Bierbrouwerij in Den Hoorn

Jonge ondernemers zijn ze nog. Hebben een horecagelegenheid gestart in het dorp. ‘Het Raadhuis Schipluiden’ inmiddels een niet meer weg te denken lunchroom aan de Dorpsstraat. Het is een bedrijf met een ambitie. Naast de lunchroom brouwen zij hun eigen bier en dat wordt gretig afgenomen. Daarom het bericht: ‘Wij groeien door! B(r)ouw mee aan onze bierbrouwerij met Schenkhuis. In maart 2019 starten wij met de bouw van onze brouwerij in Den Hoorn.’ Een nieuwe discipline binnen de gemeente. Het maakt je nieuwsgierig.

Op een ‘doordeweekse’ maandagochtend nodigen wij Mark, met zijn vrouw Mariska de eigenaar, uit om onder het genot van een kopje koffie enig uitleg te komen geven. Hij is gretig en geeft direct zijn “ja”. Om 10 uur gaat de bel en kunnen we kennisnemen van zijn plannen.

Na een kort persoonlijk praatje komt zijn uitgebreide documentatiemap tevoorschijn. Teksten, financiën, tekeningen en een flyer. Ze willen straks op een nieuwe plek in Midden-Delfland een brouwerij voortzetten. De naam is bekend: brouwerij tHUIS. De plek waar ze nu hun bier brouwen was een tijdelijke. Via familie is er gelegenheid geweest om een ruimte te claimen, die tijd is nu achter de rug. En het mooie is ze hebben een nieuwe ruimte gevonden, huisvesting ligt te wachten en de ketels staan te popelen om te mogen brouwen. Het plan zal worden gerealiseerd in Den Hoorn aan de Woudseweg, recht tegenover Benfried aan de Harnasdreef 7. “En weet je wat het allerleukste is”, zegt de jonge brouwer, “iedereen kan van de bieren genieten in ons Schenkhuis of op het terras, die mogelijkheden hebben we. Daarnaast laten we zien hoe wij die lekkere bieren brouwen.” Bijkomend voordeel is dat er vlak naast de locatie een bushokje staat, ben je geen BOB dan stap je in de bus.

We zijn direct enthousiast en nemen er nog een kopje koffie op. “Weet je”, zegt hij, “Onze brouwerij staat bekend om zijn vriendelijke bieren. Vol van smaak, ongefilterd en nagegist op de fles.” Ik constateer er een vrolijke lach bij. Veel ingrediënten worden betrokken vanuit de buurt. Men is nog op zoek naar een landbouwboer die het ziet zitten om graan te verbouwen waardoor ook de mout, de voornaamste grondstof voor bier, uit eigen gebied en Cittaslow kan worden betrokken. Ze zien het helemaal zitten en de gedrevenheid die ze nu al hebben, ondanks wat tegenslagen, hebben ze getoond door hun huidige horecagelegenheid: Het Raadhuis.

Mark vertelt in zijn plannen dat ze qua financiën al een flinke stap in de goede richting hebben gezet. Ze hebben er voor gespaard. “Niet kopen als je het niet hebt”, zegt hij. Zo zijn wij ook opgevoed, maar soms heb je toch een steuntje in de rug nodig. Er rest nog een gaatje van 30%. “Dat gaatje willen we dichten door een crowdfundingsactie”, vertelt hij.

Wij zijn al bekend met crowdfunding, vandaar dat we hem hebben uitgenodigd. We doen het zo af en toe, een jonge horecaondernemer, die zijn zaakjes goed op orde heeft, willen we helpen. Voor ons staat het verhaal van Mark als een huis, wij stappen in. Lijkt het jou ook wat, of weet je toevallig iemand die mee zou willen doen? Instappen kan vanaf €1.000,00. Met 3,5 % rente per jaar betalen zij je in 4 jaar terug. Toch altijd meer dan dat je rente krijgt bij een bank. Ze willen beginnen met aflossen in januari 2020. Weet je wat het leuke aan deze actie is: Je krijgt jaarlijks ook nog eens een lekker bierpakketje. Enthousiast? Laat het hen weten! Zij komen graag hun plannen toelichten. Je kunt hen bereiken via e-mail, telefoon 06 20373226, of nuttig een broodje of kopje koffie in het Raadhuis. Mark en Mariska hebben er enorm veel zin in en zullen je dankbaar zijn.