279. Goud, zilver, brons?

De Olympisch Winterspelen komen er weer aan. Dagen en nachten aan de buis gekluisterd zitten om te ervaren en mee te maken hoe onze jongens en meiden het er van afbrengen. Halen ze opnieuw 24 medailles die ze bij de vorige Olympisch spelen ook hebben gehaald? Eerst het OKT nu de Europese kampioenschappen afstanden. Ik kan er rustig voor gaan zitten, lekker onderuit een kop koffie of thee in handen en staren, staren naar de beeldbuis.

Thuis, in Den Hoorn deden we dat ook. Bij het opruimen van een doos die al heel lang op zolder staat en eigenlijk is meeverhuisd vanuit de Looksingel, kwam ik schriftjes tegen. Schriftjes met schaatskampioenschappen. Nederlandse- Europese- Wereld- en Olympische kampioenschappen. Rondetijden, uitslagen, krantenknipsels, ik verzamelde, schreef ze op in een schriftje en plakte daar de foto’s en commentaren bij uit kranten. Met een calculator er naast berekende ik de snelheden. Overzichten en meelopende tijden had je niet.

Het waren leuke dagen. Onder het genot van, door moeders gemaakte, erwtensoep zaten we hele zater- en zondagen aan de grote tafel, keken de zwart-wit beelden van Ard en Keessie, Ard Schenk en Kees Verkerk. Maar ook Jan Bols, Hein Vergeer, Piet Kleine, Hilbert van der Duim, de schaatser die viel over een duivenpoepje. Maar ook Hans van Helden die nog een volle ronde moest schaatsen maar de armen al in de lucht had bij de voorlaatste ronde. Wat te denken van de legendarische Reinier Paping, jaren achtereen deelnemer van het langebaan schaatsen om zich in 1963 tot winnaar weten te klasseren van de Elfstedentocht.

Schaatskampioenschappen die, anders dan nu, in de buitenlucht plaatsvonden. Waar sneeuw viel, de storm soms over de baan blies en wedstrijden werden afgelast i.v.m. sneeuwstorm. Temperaturen van dik onder nul, waar het echt afzien was. Niets ten nadelen van de prachtige accommodaties waarin men thans schaatst, maar dat waren pas helden.

De strijd tegen de Noren, Zweedse schaatsers, de Amerikanen en Russen ook. Fred Anton Maier, Per Ivar Moe, de Zweden Ivar Johnson en Johnny Nilsson, de Amerikaan Eric Heiden en de Rus Valeri Kaplan. Stoere mannen, niet strak in het lichaam, maar schouderpartijen, stevig gebouwd, mannen die tegen een stootje konden. Met uitzondering van Kees Verkerk, klein van stuk maar oersterk. We keken er naar met plezier, maar onze Hollandse jongens moesten wel wennen aan die kou. Ze sloegen zich er manmoedig doorheen, overklasten vaak de gehele wereld en kwamen met vetleren medailles thuis.

Op een keer keken we naar de plaatselijke schaatser die ooit meedeed, zij het dat het om Nederlandse kampioenschappen ging. We volgden hem als hij met lange slagen over het water langs de Lookwatering reed. Zijn naam: Cees van Adrichem. Genoemde schaatser reed in een bijrol mee, maar toch, een BH-er, beroemde Hoornees.

Later kwamen ook de dameskampioenschappen op tv. De Delftse Stien Kaiser, op latere leeftijd brak zij pas door en werd wereldkampioen. Maar ook Atje Keulen – Deelstra, Carry Geijssen, Ans Schut. Ik herinner het me als de dag van gisteren. Na het behalen van de titel Wereldkampioen door Stien moest ze groots worden ingehaald, gehuldigd in Delft. Wij mochten er met ons muziekkorps ‘Kunst Na Arbeid’ aan voorop lopen. Heel Delft liep uit voor een groot kampioene. Zittend in een koets werd ze door de stad gereden en toegejuigt.

Vervlogen tijden, kampioenen van eigen bodem. Al doen onze huidige jongens en meiden ook nog steeds prima mee. Zou dat dit jaar ook weer gaan plaatsvinden? Ik ga er voor zitten. Door de tijdsverschillen, acht uur later, was ik even bang dat ik de wekker zou moeten zetten. Niets is echter minder waar. Alle wedstrijden worden op Nederlandse overdagse tijden gereden, te beginnen op 10 februari a.s.

Het schriftje zal er niet liggen. De tijden worden niet meer opgeschreven. Het zal ongetwijfeld spannend worden. Haalt Irene haar zo begeerde gouden medaille op de 1500 meter? Kan onze debutante Esmee Visser stunten door een medaille te behalen op de 5000 meter? Doet Sven waar hij zo goed in is? Zijn er verrassingen te verwachten? We gaan het zien. Ik ben voor de buis te vinden en net als in de zestiger jaren leef ik mee. Veel plezier als je ook gaat kijken.