349. Record temperatuur bij Boerenoogstfeest

Het weer is van de kaart, niet dat Gerrit Hiemstra het weer niet terug kan vinden als hij er iets over moet zeggen. Maar het is toch niet normaal dat je zover in oktober nog in je zwembroek kan rondlopen. Ik kan er met mijn pet niet bij.

Een prachtige zaterdag, de Agrarische Natuurvereniging Vockestaert organiseert haar Boerenoogstfeest op de Boerderij Adrianahoeve aan de Woudweg in Schiedam. Mijn lief en ik hebben het plan opgevat om er een kijkje te nemen. Vrienden van ons bemannen de kraam van de Midden-Delflandvereniging en proberen leden binnen te slepen. Er staat een redelijk windje en dan moet je tegenwind starten. Dat wist men boven ook. De wind stond de goede kant op. De zon is scherp en warm.

We nemen de Zuidkade en over de A4 het Slinkslootpad. Daar is het trappen. Een klein stukje Oostveenseweg en dan het Veenweidepad op naar de Woudweg. Rechts zien we al de nodige auto’s staan. Een verkeersregelaar vraagt waarom we zijn omgereden. “Je kan ook binnendoor”, zegt hij. Hij weet wie we zijn en waar we wonen. We fietsen over een pad dat met puin is dichtgemaakt. Als dat maar geen lekke banden oplevert. De trekker met huifkar van hoeve Bouwlust brengt autorijders van de parkeerplek naar het evenement.

Het jack dat we hebben meegenomen blijft in de fietstas, veel te mooi weer voor een jasje. Maar beter mee verlegen dan om verlegen. De fietsen gaan op slot. Dan wandelen we over het terrein. Kramen staan dicht op elkaar. Er is niet veel plek. Via de informatiestand van de Midden-Delflandvereniging en de Vockestaert lopen we langs de kramen. Een vrouw die echte wollen mutsen heeft geknoopt en een aantal echt wollen jassen heeft gefrutseld legt uit wat het voordeel is van natuurlijke stoffen. Ze heeft ook stoofpeertjes gemaakt, we mogen proeven. Ze smaken, maar zijn me te zoet. Ze heeft er na het koken nog bessensap bijgegooid. Dan een kraam met pompoenen en sierfruit. Het eerste kerststukje is er al te koop. Vervolgens een jam- en honingmaakster. En dan het kabouterbos. Ik heb er nooit in geloofd, maar ik zag er een echte kabouter spelen op een gitaar. Kinderen vermaakten zich heerlijk. Op de terugweg de kraam van Bierhistorie Delft, Aad van der Hoeven, met zijn speciale biertjes. Naast hem de ham- en lamsburgertent. “Wilt u een hamburger of een lamsburger”, vraagt de vrouw om er direct achteraan te zeggen: “de lamsburger is van de lammetjes die hier vanmorgen nog liepen.” “Ach zielig”, krijgt ze dan als antwoord. Er tegenover staat de chocoladekraam, ik loop er snel voorbij, dikmakers zijn het en die Big Belly heb ik al. Dan de wijnboerderij en de Westlandse druif. Er is genoeg te zien en te koop.

De boerderij is te bezichtigen. Het is vervallen, scheuren in de muren. Een boerderijterp die in 1712 al op de Krukius kaart is getekend. Er mag niet meer in de woning worden gewoond. Op zolder het museum. Oude werktuigen, maar ook het ouderwetse houten droogrek dat op de erf heeft gestaan. De flanellen hangen over de houten spijlen. Authentieke zaken, mooi dat het bewaard is gebleven.

We gaan onder de hooiberg. Er staan tafels, men luister naar Kachel folk. Een muziekgezelschap dat folkse muziek speelt op identieke instrumenten. Het past in de sfeer van de dag. In de stal jonge meiden, de dansgroep Rose Irish Dance School. Deze groep verzorgt ook workshops, waarbij bezoekers worden uitgenodigd mee te dansen. Aan de overkant van de hooiberg bakt men poffertjes. Ze gaan gretig van de hand. Er zit een spinterster en er wordt met vilt gewerkt. Dan door naar de schaapherder. Hij vertelt wat zijn hond doet en wat voor invloed zo’n hond heeft. Hij heeft een jonge speelse bordercollie bij zich. De hond houdt alles in de gaten, luistert goed, maar heeft ook oog voor een klein hondje dat de kleur van een schaap heeft. Na enige drijfsessies is ie moe en springt spontaan in de baggersloot. Even later spreken we de herder als hij naast ons op een bankje komt zitten. Het moet meer bekend worden wat zo’n schaapskudde doet, welke functie het heeft.

Kijken luisteren, genieten, het wordt tijd voor een heerlijk broodje. Daarna wordt het tijd om huiswaarts te gaan, maar niet eerder dan dat we aan een ijsje van hoeve Bouwlust hebben gelikt.

Op de terugweg zien we een boer bezig met baggeren van zijn sloot. Met de grijper snijdt hij het riet uit de kant. Dat weten de in de buurt rondvliegende ooievaars ook. Negen stuks op een klein gebied. Wat een machtig gezicht. Krijgt Schipluiden dan jonge aanwas. Over negen maanden weten we het.

Nog even door richting Vlaardingen. Wat kleine boodschapjes en dan terug door de polder. Het geweldige weer heeft me een rood voorhoofd opgeleverd. Heerlijk voor de wind rijden we langs de A4, waar je auto’s voorbij hoort razen. Het was weer een mooie dag, met uniek weer, een record wordt ‘s avonds in het journaal gezegd.