308. Scheren, je moet er soms de tijd voor nemen

Zo af en toe moet je eens iets nieuws kopen of krijgen. Ik krijg voor mijn verjaardag dan ook een Philips AquaTouch S5400. Al jaren scheer ik me met een Philips scheerapparaat van zo’n 10/12 jaar oud. De laatste tijd echter doet de stoppeltjes kortwieker het niet zo best meer. De scheermesjes zijn al een keer vervangen, dat is even goed gegaan, maar of het aan mijn baardgroei ligt of de kwaliteit van de mesjes ik weet het niet, maar het ging steeds langer duren.

Op mijn verjaardag word ik verrast met een nieuw scheerapparaat. Waar mijn zoons zeggen: “vaders ga toch natscheren”, houd ik van het gemak en doe het elektrisch. Mijn eega ziet een aanbieding van ‘s lands grootste verlichter, Philips, en weet eindelijk een cadeautje. Bij de plaatselijke elektronicazaak, die moet je in ere houden, gaat ze langs voor de scheerder. Bij de aanschaf van het apparaat ontvang je een actiepakket dat bestaat uit een tube scheerschuim en een aftershave. Tenminste dat schrijft de folder die we in de bus krijgen. Achter mijn rug om bestelt mijn lief het apparaat dat niet in voorraad is. Een snelle S5400, voluit een Philips AquaTouch S5400. Klinkt het snel of niet?

Ze geeft bij de bestelling aan dat ze graag op de hoogte wil worden gehouden als de kortwieker binnen is. “Maar denk erom” zegt ze tegen het vrouwtje, niet kleinerend bedoeld maar ze is slechts 1,50 meter groot, “als u mijn man aan de telefoon krijgt moet u zeggen dat u verkeerd verbonden bent.”

Ze betaalt het product en vertrekt in de hoop dat het goed gaat komen. “Het duurt ongeveer vijf dagen voor ie binnen is”, zegt mevrouw. (Via internet zou ie er de volgende dag al zijn, maar dat terzijde)

Er gaan een paar dagen overheen als bij mij thuis de telefoon gaat. Mijn vrouw is niet thuis, dus pak ik de telefoon. “Met Aad van Meurs”, laat ik weten. “U spreekt met de plaatselijke elektronicazaak, er ligt een pakketje voor u klaar in de winkel.” “Mevrouw, ik weet niks van een pakketje af”, zeg ik haar. “Nee, u misschien niet, maar uw vrouw wel, geef het maar aan haar door.”

Laat in de middag komt mijn eega thuis van haar werk. “Er ligt een pakketje voor je klaar bij de elektronicawinkel”, zeg ik haar. “Hé, zegt mijn vrouw, hoe weet jij dat nou?” Ik vertel haar dat ik die ochtend ben gebeld door een mevrouw die me dat heeft medegedeeld. Mijn vrouw haalt haar schouders op. “Wat een stom mens”, zegt ze en ze vertelt wat ze met haar heeft afgesproken.

De dag erna gaat ze langs om het pakketje op te halen. Het ligt al achter de kassa en ze krijgt het direct overhandigd. “Het actiepakket?”, vraagt mijn vrouw. “Ik weet niks van een actiepakket af”, zegt de vrouw achter de toonbank. “We hebben het er nog over gehad”, geeft mijn vrouw aan. “Oh, dat moet u zelf regelen met Philips.” Mijn vrouw gaat met een vreemd gevoel naar huis. ‘Zelf regelen, wat is dat nou?’

Op mijn verjaardag overhandigt ze mij een pakketje. Ik pak het uit en ben zeer verbaasd. “Oh, was dat het pakketje?” is mijn opmerking. “Ja, dat was het”, krijg ik te horen. Dan geeft ze aan dat ze er nog niet mee klaar is want het actiepakket ontbreekt nog. We maken een foto van het doosje en een foto van de aankoopbon en betalingsbewijs en sturen het op naar Eindhoven. Kort daarop krijgen we een e-mailtje terug. Bewuste zaak in ons dorp doet niet mee aan de actie. Teleurgesteld gaat ze terug naar de elektronicazaak en vertelt haar het relaas. Zoonlief van de vrouw, die mede-eigenaar is, laat het er niet bij zitten en neemt contact op met Philips. Niet veel later krijgen we een berichtje dat het actiepakket in de winkel is bezorgd. Bij Philips hadden ze gewerkt met een oude database, waar de plaatselijke winkel niet in was opgenomen. Goed gewerkt door de plaatselijke detailist. Eind goed al goed, zou je denken.

Op mijn verjaardag moet ik er als een goudhaantje uitzien. Dat betekent gladgeschoren, haartjes gekamd en een vrolijk shirt aan. Als ik echter mijn scheerapparaat tevoorschijn haal en probeer mijn stoppeltjes weg te scheren, ben ik daar zomaar 25 minuten mee bezig. Nou weet ik, als je met pensioen bent, heb je tijd zat, maar dit vind ik toch wat te gortig.

Nog een aantal keren probeer ik mijn S5400 uit, maar steeds met een mager resultaat, d.w.z. rustig een half uur draaien en en trekken voordat ik het idee heb dat ik glad ben. Het lijkt steeds langer te duren. Het is toch geen vierkante meter dat ik moet kortwieken. Ook uit revieuws blijkt dat dit apparaat totaal niet doet wat het zou moeten doen. Er zijn slechts weinig positieve berichten te lezen. Er wordt zelfs gesproken over een kat in de zak en waardeloos apparaat.

Ik heb besloten om mijn oude apparaat weer uit de mottenballen te halen. Het is veel sneller en het scheert vele malen sneller en beter dan de nieuwe. Nee, Philips wat jullie mijn vrouw voor ruim 70 euri hebben verkocht is er een die de naam Philips niet zou mogen dragen.

Vandaag doe ik weer een huwelijksvoltrekking, dat betekent strak gekamd haar, een gladde kin en in het pak/toga. Mijn Philips S5400 blijft in de kast, ik pak mijn oude vertrouwde scheerapparaat weer, weet ik zeker dat ik op tijd ben.