351. Eten verzamelen op de fiets

Een poosje geleden stuitte ik op de aankondiging van Marja van der Ende, van Fietsen voor het eten – Westland, dat er op 20 oktober een fietstocht zal worden georganiseerd om te gaan fietsen voor het eten. Ik stel het voor aan mijn lief, ze maakt echter een voorbehoud. “Stel dat het regent, ik laat me toch niet zeiknat regenen”, zegt ze. Na een beetje doorzetten echter krijg ik haar toch zover dat ze meegaat. Ik geef ons op en krijg daar een bevestiging van. Het is een initiatief van de Slowfoodgroep Rotterdam. Ik kijk er naar uit. Om 10:00uur moeten we bij de Schaapskooi in Delft zijn.

U moet weten dat Marja een fietsbeest is. Zij heeft het initiatief genomen om een website op te zetten met plekken waar je langs de weg stalletjes befietst die allerlei groenten, fruit en andere levensmiddelen verkopen. Marja komt al geruime tijd niet meer in de supermarkt en haalt haar eten op de fiets bij de tuinder, boer of hobbyist die zijn of haar oogst te koop aanbiedt langs de weg. Ook doet ze bedrijven aan die vaak uit ideëel oogpunt hun bedrijf runnen. Ze heeft hierdoor al 10 kg van zichzelf ingeleverd. Budgetneutraal, zo schrijft ze. De kosten die ze nu uitgeeft langs de weg zijn in evenwicht met de kosten die ze zou betalen in de supermarkt.

Wanneer we dag voor de rit bij vrienden zijn, geven zij aan ook graag mee te gaan. Ik ga proberen om hen ertussen te schuiven. Kort daarop heb ik al een berichtje terug. ‘Hallo Aad, Dat is hartstikke leuk, ze mogen zeker meefietsen! Het belooft een goede fietsdag te worden! :). Met vriendelijke groeten’

Uit de informatie blijkt dat het een tocht gaat worden van zo’n 27 km. Rond 14.30uur eindigt de fietstocht bij druivenkwekerij Nieuw Tuinzight, Zwethkade zuid 45 in Den Hoorn. ‘Onderweg komen we langs lokale producenten, winkels en stalletjes waar we (zelf) lokale producten kunnen kopen’, zo schrijft men. ‘Neem naast je betaalpas voldoende muntgeld mee om in de stalletjes te kunnen betalen.’

Om 09:15uur zijn onze vrienden bij ons om gezamenlijk de tocht te aanvaarden. Het is droog, een beetje fris, maar supergezond om lekker te fietsen. De accu’s zijn opgeladen, we kunnen ertegenaan. De display geeft straks de totale afstand aan als we weer thuis zijn.

Via Den Hoorn en de Delftse binnenstad bereiken we de Schaapskooi. De organisatoren staan al bij de bushalte te wachten. Ook Marja is er al. Er wordt vrolijk handen geschud. Het wachten is op de andere meefietsers, 13 in totaal. Iedereen krijgt een flesje druivensap, van Nieuw Tuinzight, voor onderweg. Na een kort woordje van Marja gaan we op pad.

Het eerste punt ligt lekker dichtbij. De Korftlaan af en bij de afgetopte molen linksaf en direct rechtsaf. We zijn aangeland bij Hoeve Biesland. Hoeve Biesland waar bakker Jan Bronswijk ons vertelt hoe hij na een ongeval terecht is gekomen op deze hoeve en daardoor heeft besloten om zijn bakkerij juist hier te starten. Een mooie vertelling over het hoe en waarom hij gaat voor de meest natuurlijke producten en dan liefst ook nog uit eigen streek. Met een grote passie vertelt deze bakker zijn levensgeschiedenis. Na zijn uitleg is het tijd voor de winkel die er ook is. In de winkel zit de vriezer vol met diverse vleessoorten. Broodsoorten zijn er bij de vleet en de groente ligt er te glimmen. Hier worden de eerste boodschappen gekocht. Vleesproducten, brood, eierkoeken, stukken kaas, groentes en eieren. Het is de bedoeling dat we aan het eind van de rit gezamenlijk eten. Dat betekent ook kopen voor wat je straks gaat inbrengen op tafel.

We zijn direct al buiten het tijdschema beland. Geef de bakker geen gelegenheid, dan gaat hij los. Als we weer op weg gaan ben ik mijn lief al kwijt. Zij rijdt met iemand anders en ook ik heb al direct iemand waar ik tegenaan kan kletsen. Via de Delftse Hout, Aan ’t Verlaat en de Geerweg rijden we over de Kolk en door de Dirklangenstraat richting Molen de Roos. Hier een klein woordje van Ingrid, een van de organisatoren. Ze vertelt het verhaal over hoe de molen e.e.a. heeft overleefd na de grote ingreep van het treinenstelsel aan de Phoenixstraat. Er zou koffie en gebak zijn, maar gezien de tijd is het alleen even naar boven om te kijken en dan door. Ik ben naar boven gegaan en heb Delft op een bijzondere manier gezien, terwijl de wieken vlak voor mijn neus draaiden.

Op naar de volgende locatie: Op Hodenpijl. De buitenplaats is gesloten, er is dus alleen gelegenheid om even naar de Herdershof te wandelen, rond te kijken in het kerkje en het plasje te doen. Ook hier zijn allerlei biologische producten te koop. Men maakt er gebruik van. Door mijn kennis van deze trouwlocatie neem ik een Franse jongedame mee en leg haar uit wat er te zien is. Niet lang nadat we er zijn is ook Dirk Post aan komen fietsen. Hij gooit het hek van de Buitenplaats los, maar eigenlijk is er geen tijd meer voor. We stappen opnieuw op en moeten het tempo wat naar beneden brengen. Er zijn fietsers en fietsers, ondersteund, op sportfiets of gewoon een zelftrapper. We gaan op weg naar Farm-I-See, een winkel die allerhande Cittaslowproducten verkoopt van bedrijven uit de buurt die zich houden aan het verantwoord biologisch telen en handelen.

Bij de Farm-I-See, staat Gabriëlle Mosch al filmend de groep op te wachten. Na wederom een woordje van Marja, krijgt Gabriëlle de kans om uit te leggen wat de Farm-I-See zoal doet, verkoopt en promoot. Ze geven producenten de gelegenheid om hun waar aan de man te brengen. De eigenaresse neemt direct de gelegenheid te baat om vrijwilligers te werven voor de bezetting van de winkel. Ook hier verkoopt men de nodige voedingsmiddelen. Natuurlijk moeten de bijzondere chocolaatjes mee van Onwijs Lekker, met tomaat en rode kool. Dan is het wachten, onze voorfietser heeft even wat meer tijd nodig om zaken in te kopen.

Wanneer iedereen weer op de fiets zit, gaat het via de Keenenburgweg naar de Holierhoek om vervolgens de Trambrug te nemen richting Kaas- en Zuivelboerderij Van Winden. Hier aangekomen zijn we te vroeg, blijkt. Men had ons om 14:00uur verwacht, waar het nu 12:45uur is. Maar geen probleem. Er wordt kaas geproefd. Er gaan kaasjes mee en melk en yoghurt. En wat doet die Marokkaan met die witte emmertjes?Even vragen. Hij eet het als een yoghurt. Dat ook mensen van Marokkaanse afkomst deze zuivelboerderij weten te vinden, blijkt, hele gezinnen bevolken de boerderij. Hier gaat voor ons de heerlijke roomboter mee. Er is opnieuw slechts kort tijd. Dit heeft mede te maken met het feit, dat ons eindpunt uiterlijk om 16:00uur gaat sluiten.

Als de groep weer verzameld is gaan we langs de Gaagweg fietsen. Niet echt handig, maar het fietspad pakken zou teveel tijd kosten. Via de Kleine Zijdekade rijden we langs de Tuinderij het fietspad af. Bij de Woudseweg duiken we het tunneltje in en steken recht over. We zijn aangeland bij Chris Noordam van TopKrop. Een tuinbouwbedrijf dat zich monotoon gedraagt door ‘alleen’ sla te telen. Het jaar rond. Chris legt uit wat voor bedrijf hij heeft en dat hij dit via overlevering heeft meegekregen. Maar sla is niet alleen sla, al doet de naam TopKrop dit wel vermoeden. Naast de krop sla heeft hij botersla, basilicum, paksoi, eikenblad, romaine, frisee, de Lollo Rossa en nog vele andere soorten sla. Waar het vroeger direct naar de veiling ging, zijn het nu de supermarkten die rechtstreeks bestellen. Dat betekent ook een andere discipline in huis: het verpakken van de slasoorten. Daarnaast levert hij aan wat plaatselijke bedrijfjes waaronder o.a. De Vitaminetuin, Farm-I-See , Lunchroom Het Raadhuis en Huis van de Smaak. Bij Topkrop mag je proeven, een heerlijke basilicum, maar ook het bloemetje van de rucola sla geeft je een heerlijke smaak in de mond. Chris heeft een kratje gemaakt met voor een ieder een heerlijke verse krop sla en een paksoi.Wij krijgen ook een basilicumplantje mee, hij staat in een vaasje. Het gaat ook in de tas. Sommige medefietsers weten nauwelijks hoe ze hun spullen in de tas kunnen krijgen. De tijd gaat nog meer dringen. Er zijn nog twee bedrijven te bezoeken, een tomatenbedrijf aan de Bovendijk en het druivencentrum Nieuw Tuinzight. De groep splitst zich. Een aantal gaat met een van de organisatoren mee naar de Bovendijk, een andere groep gaat voor het bezoek aan Nieuw Tuinzight.

Ik ga mee naar de druivenkwekerij Nieuw Tuinzight, waar Arnold en Hilde Jansen de scepter zwaaien. Dit is voor ons tevens de laatste post van de dag. Bij Nieuw Tuinzight rijden we een kort stukje door om te neuzen bij het stalletje van Jolanda van der Vaart aan de Zwetkade Zuid 38. Hier staat zo’n stalletje waar je druiven, eieren en walnoten kunt kopen. Hiervan staan er tientallen in het Westland. We rijden terug naar de druivenkwekerij. Hier staat de tafel gedekt in de oorspronkelijke oude druivenkas van Opa Hein Jansen. Ook de groep van de Bovendijk sluit weer aan.

De fietstassen worden leeggemaakt en de gekochte levensmiddelen komen op tafel. De stokbroden worden gesneden, een stukje uienbrood, het cranberrybrood en de ciabatta komen op tafel, De diverse kaasjes worden uitgepakt, de gemberjam en mosterdpotjes worden geopend. De roomboter van Van Winden geeft het broodje een heerlijke smaak. De tomaten hebben hun aftrek. Maar bovenal de eigengemaakte tomatensoep van Hilde wordt gretig naar binnen gewerkt. Terwijl Hilde vertelt, eet de groep en de andersom. Men is aan elkaar gewaagd. Hilde vertelt zolang er wordt gegeten en er wordt gegeten zolang Hilde vertelt. Omdat de tijd gaat dringen wordt de maaltijd om 16:00uur gesloten. De tafel wordt gezamenlijk afgeruimd. Er is nog een mogelijkheid om druiven te proeven en dan nog de grote kas in te gaan. Hilde knipt en knipt in hun winkeltje van de druiventrossen terwijl ze de soort noemt. Wanneer elk soort is genoemd en geproefd wandelen we even mee naar de grote kas. Ze legt uit wat we zien en vertelt met passie het verhaal van Hilde en Arnold, zoals ze dat ook al onder het eten deed. In de winkel is hierna nog gelegenheid om druiven te kopen, hier wordt weinig gebruik van gemaakt.

Men neemt afscheid van elkaar. Wij hebben er 37,6 km op zitten. Een fantastische dag met onbekende mensen die ineens bekenden zijn geworden. Wat een prachtig initiatief is dit geweest om mensen mee te nemen op stap langs onbekende en bekende bedrijven en bedrijfjes. Mijn dank gaat uit naar de organisatoren, Marja, Ingrid, Maarten en Ton. Volgende keer zijn we weer van de partij. Succes met jullie passie.

13. Midden-Delflanddag 2014

21 juni 2014, Midden-Delflanddag. De zon heeft kracht en staat al vroeg aan de hemel. Om half tien hebben we afgesproken met vrienden om rond te fietsen langs diverse locaties. Als onze vrienden zijn gearriveerd besluiten we eerst te controleren of er voldoende proviand mee gaat om ook ons inwendige te voorzien. Ik heb zoiets als: ‘ik heb plastic geld bij me, dus wie maakt me wat’. Mijn vrouw gaat meer voor zekerheid.

Om kwart voor tien stappen we op onze stalen rossen. Omdat onze vrienden geen elektrisch ondersteunde fietsen hebben, kiezen we ervoor om solidair te zijn en onze oude fiets uit de schuur te halen. Het programma is inmiddels tijdens de koffie bepaald.

De eerste tussenstop zou de kerk van ’t Woudt zijn. Als we door het tunneltje onder de Woudseweg rijden, besluiten we om ook nog wat zakjes trostomaatjes te halen bij kwekerij ’t Woudt. Hierna vervolgen we de weg naar het kerkje.

Onderweg komen we een bordje tegen met garageverkoop bij de familie Grutterink. Daar gaan we dan ook nog maar even aan.

Vervolgens wordt het dan echt ’t Woudtse kerkje. De fiets wordt gestald en de openstaande deur nodigt uit om naar binnen te gaan. Het is er rustig. Een tweetal oudere mannen zitten aan de speciaal gedekte koffietafel. Een echtpaar verlaat de kerk als we binnen komen. Een jongere vrouw vraagt of we zin hebben in een kopje koffie met wat lekkers. Één van de oudere mannen meent me te herkennen en spreekt me aan. Hij vergist zich en ziet mij voor mijn broer aan. Geeft niks, we lijken op elkaar en komen uit hetzelfde nest.

De vrouw schenkt de koffie in en serveert een lekker stukje appeltaart voor mij en stukje notentaart uit voor mijn vrouw. Het gebak is belangeloos aangeboden door mensen uit de geloofsgemeenschap. De notentaart is zo lekker dat mijn vrouw het recept graag wil hebben. De notenbakster is er echter even niet. Als zij enige tijd later binnen komt lopen, is ze graag bereid om het recept te verstrekken. Op een ‘Gastvrij Midden-Delfland’ flyer schrijft mijn vrouw het recept. De koffie en het gebak zijn gratis. Een vrijwillige donatie kan worden geofferd in de geldgleuf achter in de kerk. Ik trek mijn portemonnee en doe het geld voor vier koffie en wat lekkers in de gleuf. We nemen afscheid en rijden nu naar de Druivenkwekerij Nieuw Tuinzight aan de Zwet.

Aangekomen bij de Druivenkwekerij lopen we al snel eigenaar Arnold en zijn fantastische bioboerin Hilde tegen het lijf. We kennen elkaar en maken een praatje. Het enthousiasme straalt er bij deze mensen van af. Onze vriend heeft een vraag over het krenten van zijn eigen druivenboom. Arnold Jansen verstrekt hem de informatie. Een op Facebook geplaatste foto van Hilde met de eerste blauwe druif er op, wordt even geverifieerd. Hierna vindt er een kort gesprek plaats met een aanwezige imker om tot slot nog even met de boerin te praten. Wat een fantastisch mens is het toch. We nemen afscheid en gaan naar Santhee.

Onderweg belanden we even bij een neef van mijn vrouw. We mogen wat rondkijken op hun terrein en zien de passie die zij hebben voor dieren, groente telen en hout. Een vrijgevochten bestaan van buitenmensen. We komen tientallen konijnen tegen, een peloton aan kippen en hun lieve hond, een ‘ongeleid’ projectiel, zoals haar bazin zegt. Fantastisch voor hen, ik moet aan dat leven niet denken.

Dan door naar Santhee. Aangekomen bij deze locatie neem ik de tijd om even iets over het pand te lezen. Een oude Boerenleenbank die ooit door Rotterdammers is beroofd. We nemen een klein kopje thee met een lavendelkoekje. Vers gebakken en nog warm. Vrienden kopen nog een zakje thee.

Bij Op Hodenpijl is het druk. We besluiten door te rijden naar de kern Schipluiden.

Voor de Dorpshoeve en de winkels van Schoneveld en Langelaan, staan een viertal activiteiten. Het haakhuis, de wereldwinkel, natuurlijke schoonheidsproducten en een stand van mijn eigen werkgever het Hoogheemraadschap van Delfland. Ik besluit om bij de laatste even aan te sluiten. Betrokken acteurs, praten samen verder en laten me staan. Ik breek in in het gesprek en stel hen wat vragen. Ze weten niet overal een antwoord op. Op een app-je zoeken ze voor me op hoeveel ik onder het Delflandse peil woon. Dat blijkt 1,26 meter. Ik denk dat het het NAP moet zijn. Ze weten niet alles, blijkt. Ik neem afscheid en loop even bij de Dorpshoeve naar binnen. Een accordeonvereniging heeft besloten om hun concert binnen te doen. ‘Het zou kunnen gaan regenen’. Onzin vind ik, er is geen dreiging dat het zou gaan regen, al waren er al wel wat wolken gekomen. Volkomen onzichtbaar doen ze hun concert af. Een gereserveerde plek voor het orkest blijft leeg. Mijn vrouw heeft inmiddels wat plantjes gekocht bij Langelaan. Zij hebben een leuke actie. Mensen die aangeven om lid te worden van de Midden-Delflandvereniging kunnen hier niet terecht. De vlag hangt er wel, maar er is geen stand, jammer. De activiteiten vallen tegen, vind ik. We besluiten door te rijden naar Willem Berkhout, die mozaïekbeelden maakt.

Aangekomen bij de expositieruimte van de mozaïekbeelden, treffen we de kunstenaar zelf in een loods. Met een kopnijptang knipt hij de tegeltjes in kleine stukjes en is hij aan ’t plakken. Een beeld waar hij zo’n 80 uur aan bezig is nadert de completering. De kunstenaar heeft het kennelijk erg druk, want vragen worden kort beantwoord. We lopen naar de expositie van zijn beelden. Grote betonnen beelden die zijn belegd en beplakt door gekleurde stukjes van tegeltjes. Een heel orkest, fantasiebeelden, soms uitgevoerd met hulpmiddelen als staalband of gebruiksvoorwerpen. We lopen er rustig rond en kijken de ogen uit. In de expositieruimte ook schilderijen, van o.a. zijn overleden broer. Na zo’n twintig minuten hebben we het gezien en verlaten deze locatie. De volgende gelegenheid wordt de kern Den Hoorn.

Aangekomen in de Dijkshoornseweg hoor ik de Maxima’s spelen. Winkeliers hebben hier hun best gedaan om er iets leuks van te maken. Het is gezellig en er lopen veel mensen. Hier komen we wel een Midden-Delflandstandje tegen. Ook de Primera is aanwezig met een stand met boeken die door Midden-Delflanders zijn geschreven. Mijn eigen boek ontbreekt. Ik maak een afspraak met de eigenaresse en ga er voor zorgen dat ze mijn boekje ook krijgt. We lopen nog even rond over de markt met streekproducten en nemen daarna nog enige tijd om even Bij Oma aan tafel langs te gaan aan de Dijkshoornsewg 43b. Twee van mijn collega’s hebben een initiatief genomen om er iets te gaan doen met handwerken, en te creabea-en. In die ruimte meerdere mensen die hun hobbie presenteren. Één van de hobbydames heeft een ‘visje’ gegeten, het gesprek eindigt snel. Na een verzoek van iemand bij de fotograaf die zegt dat we een koeienshirt aan ‘moeten’, besluiten we terug te fietsen naar huis. De tijd van moeten en de toon die de vrouw gebruikt staat ons niet aan.

’s Avonds vindt het concert bij de Korpershoekmolen plaats in Schipluiden. Omdat we eten bij een tante van mijn vrouw, die in het bejaardenhuis woont tegenover de molen, hebben we een eerste klas plek om het concert te zien en te beluisteren. Om kwart voor negen klinken de eerste klanken. Het blijkt nog een korte repetitie zijn. Van lieverlede komen er vanuit alle richtingen boten aanvaren met gasten die aanwezig zijn geweest bij de conferentie Citta Slow. Overdekte boten, plezierjachtjes, een enkele zeilboot en wat kano’s. Het wordt gezellig op het water. De politie is aanwezig om het vaarverkeer in goede banen te leiden. Als om tien uur de eerste klanken klinken staan er zo’n tweehonderd mensen op de walkant en liggen er zes of zeven Westlanders op het water. Het 100man/vrouw sterke orkest speelt er een fantastisch concert. De molen die in de verlichting is gezet, fungeert als prachtig decor. De sfeerverlichting geeft een perfecte ambiance van hoe mooi Midden-Delfland kan zijn. Om even voor elf uur wordt het laatste nummer aangekondigd. Een potpourri van Nederlandse nummers. Het klinkt lekker over het water. Na de slotwoorden nog een kleine toegift van het orkest. Daarna is de Midden-Delflanddag 2014 voorbij. De boten varen in het donker terug naar de plekken waar ze vandaan kwamen. Soms verlicht, soms onverlicht. Met een lekker gevoel begeef ik me naar huis. Eenmaal thuis voel ik dat mijn voorhoofd gloeit. Het zonnetje heeft haar best gedaan. Het is weer een feestelijke dag geweest.