386. Borrelboot maakt water

Wanneer het boekje van de Oranjevereniging in de bus valt, kijken we even snel het programma door. We stuiten op de pagina waarop de boottochten staan vermeld. De lunch- en de borrelboot. De laatste boot is ons vorig jaar goed bevallen. Mijn lief meldt ons meteen aan. Kort daarop een reactie van een van de bestuursleden van de Oranjevereniging: ‘zo dat is snel’.

Met het meisje heb ik afgesproken om de MUS te rijden als het nodig is. Daar moet ik voor thuis blijven. Als ik echter de dag voor Koningsdag informeer bij het coördinatiepunt blijkt er niets te zijn gemeld. Een vrije dag dus.

Op de feestpagina van de Schakel Midden-Delfland staat dat om 09:00 uur de rommel- en kleedjesmarkt start in Den Hoorn. De dag tevoren maakt men al bekend dat door het slechte weer zal worden uitgeweken naar De Hoornbloem. We halen de fiets uit de schuur en fietsen heerlijk voor de wind richting Den Hoorn. Daar aangekomen staan er wat verdwaalde ouders en kinderen. De Hoornbloem zit nog stijf op slot en er lijkt ook geen beweging in te komen. De afstemming heeft kennelijk niet goed gewerkt. Dan maar even een kopje koffie bij oma.

De terugtocht wordt ingezet en dan blijkt dat ouders een eigen initiatief hebben genomen en hun kleedjes gewoon hebben neergelegd. Er komen er nog meer aan lopen. We scoren een Jan van Haasteren (omdat we hem nog niet hebben ;-)). We zijn zo over de markt heen en besluiten De Lier aan te doen. Buienradar geef aan: geen neerslag. Vlak voor ’t Woudt is Pluvius ons niet goed gezind en hoost het van de hemel. Zeiknat komen we aan bij het tunneltje onder de Woudseweg. Het tunneltje uit rijdend is het droog, maar we zijn zo nat dat we richting huis gaan.

Alle kleding gaat de droger in. De tv gaat aan. In Amersfoort schijnt de zon. De Koning loopt aan zijn colbertje rond, waar wij in ons joggingpak zitten. Even een oranjegebakje en dan in de middag naar de kleedjesmarkt rondom de vijver aan de Burgemeester Musquetiersingel. Ook hier slechts weinig kinderen. Het nodigt ook niet uit om te gaan zitten blauwbekken. Ook niet met Koningsdag. Al snel zijn we van de kleedjesmarkt af. De portemonnee is in de kontzak gebleven

Om tien voor drie is het opeens tijd om naar de rondvaartboten te gaan. Vrienden moeten nog worden opgehaald. Ik ga me alvast aanmelden, het meissie komt later met de vrienden.

Na aanmelden komen ook onze vrienden aanwandelen. Er staan twee schippers, de boten liggen nog aan elkaar vast. We kiezen voor de boot van Wim. De andere schipper is Bertus. Hij heeft een doorwerkpak aan. Voor de regen? Ook Wim trekt zijn regenbroek aan. Dat belooft nog wat. Als we de tweede boot in stappen blijken we, vriend en ik, de enige mannen. De dames verwelkomen ons hartelijk. De twee jongens van Albert Heijn Schipluiden worden kennelijk niet als man aan gezien.

De trossen gaan los. Dan blijkt dat de boten aan elkaar blijven zitten. Één schipper vaart de twee boten die aan bak- en stuurboord aan elkaar zijn bevestigd. We beginnen met een advocaatje-slagroom. De schaal met hapjes komt op tafel. Er wordt een toast uitgebracht op de Koning, maar ook op een behouden vaart. Door de wind is het ruw water. Het water klotst tegen de voorsteven, maar ook tussen de boten in. De wind blaast tussen de zeilen door. De overkapping, met ducktape aan elkaar bevestigd, is onvoldoende om het water buiten te houden. Het water slaat naar binnen, met golven tegelijk. De dames springen op, een natte broek is het gevolg van de golven. Men verplaatst zich. Het volgende drankje wordt ingebracht. “We liggen diep”, merkt een van de dames op. En ja, de golven kolken tegen de boot aan. De schippers kijken stuurs over het water.

Nog een drankje, de schaal met hapjes gaat rond, de leverworst zwemt op de schaal. Het blijft gezellig, de sfeer is goed. Dan komt de tweede schipper even binnen kijken of het goed gaat. Er ligt een plas water in de boot. Even later schuift Jan van den Berg binnen. Hij vertelt over zijn functie in het Algemeen bestuur van Delfland. Hij legt uit wat de taken zijn van het Hoogheemraadschap. “Droge voeten”, zegt hij. Daar hebben sommige nu zo hun mening over. Geanimeerd wordt er geluisterd naar zijn verhaal, waar andere er gewoon door heen kletsen.

Langzaamaan zijn we op de terugweg. Een van de opvarende houdt angstvallig het zeil vast. Het water blijft nu buiten. Rustig komen we weer in veilige haven en worden de boten aangemeerd. Het was een heel gezellige ‘borrelboot’. Een leuke vaartocht.

Hoe erg was het, zult u zich misschien afvragen. Het viel mee, maar leuk om het iets spannender te maken dan het was.

Dankjewel schippers Wim en Bertus, dankjewel Albert Heijn Buckers, dankjewel Oranjevereniging en ‘last but not least’, dankjewel Jan.

 

164. Krijgt Koningsdag 2017 toch een positieve invulling in Schipluiden?

Op 1 november 2016 was het er op of er onder. In een Bijzondere Ledenvergadering moest besloten worden of Oranjevereniging Juliana Schipluiden na 106 jaar zou worden ontbonden. Dat was de strekking van het verhaal. Met slechts twee bestuursleden heeft de vereniging geen bestaansrecht meer, omdat ook in de gedeponeerde akte is opgenomen dat het bestuur uit minstens drie leden zou moeten bestaan. Van buitenaf kwam er ondanks verwoede pogingen geen ondersteuning maar ook waren er geen vrijwilligers meer die wilden helpen met organiseren. Zoals de voorzitter zo typerend beschreef: Wel consumeren maar niet organiseren.

Om echter tot ontbinding te mogen overgaan moeten er wel leden aanwezig zijn die hieraan hun goedkeuring geven. Bovendien is opgenomen dat dit minimaal tweederde van het ledental zou moeten zijn. Op dit moment zijn er nog 420 (betalende) leden, dat betekent dat er dus minimaal 280 leden zouden moeten zijn. De voorzitter sprak over 10 procent van de leden, nog altijd 42 leden, maar helaas ook die waren er niet.

In de zaal zaten twee bestuursleden, vier leden, een afgevaardigde van de gemeente, twee belangstellende vanuit het Oranjecomité Maasland en een verslaggeefster van het NRC. Daarnaast waren er twee dames, op dat moment nog geen lid van de vereniging, maar wel degelijk geïnteresseerd.

Wat nu? Er kan dus geen beslissing worden genomen over het opheffen van de vereniging. De beslissing is nu aan het bestuur, de voorzitter en de penningmeester, om de definitieve klap met de hamer te geven. Over vier weken zal er wederom een Bijzondere ledenvergadering worden uit geschreven en worden vastgesteld. In die vergadering zal/kan de vereniging dan alsnog worden opgeheven.

Echter, wat ik al eerder memoreerde, er waren twee dames die de festiviteiten op de Koningsdag niet aan Schipluiden voorbij willen laten gaan. Zij hebben aangegeven samen met één van de vier leden om te gaan onderzoeken wat de mogelijkheden zijn voor een doorstart. Of dit gaat onder de noemer Oranjevereniging Juliana Schipluiden of dat het een burgerinitiatief gaat worden, dat wordt nog onderzocht.

Zo kreeg een jammerlijke avond toch nog een positieve draai en lijkt het voor Schipluiden positief uit te pakken. Er is een eerste kennismakingsavond gepland tussen de geïnteresseerden en het bestuur van de Oranjevereniging Juliana hoe nu verder.

Intussen komen via facebook al de nodige toezeggingen van hulp binnendruppelen, het lijkt dus de goede kant op te gaan.

Voor begin december 2016 wordt de volgende Bijzondere Ledenvergadering uitgeschreven. Ik kijk er met grote belangstelling naar uit hoe het uit gaat pakken, maar ben zeer positief in de uitkomst.

161. Oranjevereniging Juliana Schipluiden opgeheven?

Op 1 november 2016 komt er waarschijnlijk een einde aan Oranjevereniging Juliana in Schipluiden. Op die datum belegt het voltallige bestuur, slechts bestaande uit de voorzitter en de penningmeester een Bijzondere Algemene Ledenvergadering over het opheffen van de verenging. Een vereniging die ruim 106 jaar heeft bestaan en jaar in, jaar uit de feestelijkheden rondom de Koninginnedag en later de Koningsdag organiseerde.

Ondanks verwoede pogingen om aanvulling aan bestuurszijde, projectleiders en vrijwilligers is het niet gelukt om de vereniging draaiend te houden. Begrijpelijk dat beide bestuursleden het bijltje er bij neerleggen.

Was het het afgelopen jaar al zo, dat er geen activiteiten werden georganiseerd en werd men nog gered door het miserabele weer, in het vervolg zal Schipluiden het moeten doen met helemaal NIETS. Geen aubade meer, geen rommelmarkt, geen kinderspelen, geen activiteiten meer rond de vijver.

De vergadering kent slechts één agendapunt: Ontbinding van de Oranjevereniging Juliana.

Op dit moment heeft de vereniging nog ruim 600 leden, inwoners en oud-inwoners. Tot op de dag van vandaag hield ik de ledenadministratie bij. Al vele jaren. Ook na de aankondiging vorig jaar dat de vereniging dreigde op te houden, zegde slechts vijf leden op. Je zou dan verwachten dat men de vereniging nog steeds een warm hart toedraagt. Helaas heeft men moeten constateren dat dit niet zo is.

Een financieel gezonde vereniging zonder bestuur, zonder vrijwilligers, zonder participanten die de handen uit de mouwen willen steken, is ten dode opgeschreven. Jammer, maar de enige constatering.

Of……….. zijn er op 1 november a.s toch nog leden, oud-bestuursleden of andere vrijwilligers die het zien zitten om de schouders er onder te zetten. Ik hoop het van harte, want Schipluiden kan/mag niet zonder de feestelijkheden tijdens de Koningsdag.

Kom a.s. 1 november naar het Gemeentehuis Midden-Delfland. Om 19:30 uur geeft voorzitter Henk van Dienst met de hamer een klap op de tafel en opent hij de vergadering. Laat uw stem horen, laat u zien en laat Schipluiden zien dat u het meent en de Koningsdag weer feestelijk wilt maken. Ik reken op u.    

108. Koningsdag 2016, niet voor Schipluidenaren

Langzaamaan heb ik het zien gebeuren. Schipluiden is Koningsdagmoe. Niet om Koningsdag op zich, maar om het organiseren. Zo lijkt het er op dat het op 27 april 2016 angstig stil zal zijn in Schipluiden. Al jaren proef je dat de spirit en energie die een klein aantal organisatoren er nog in wil steken ook wegebt. Het hoeft voor Schipluidenaren niet meer. Dat hele Koningsdaggebeuren kan hen gestolen worden, lijkt het.

Al ruim 10 jaar doe ik de ledenadministratie van Oranjevereniging Juliana uit Schipluiden. Een vereniging die 106 jaar bestaat, maar ter ziele dreigt te gaan. Het aantal leden loopt terug, overlijden en verhuizen zijn de belangrijkste redenen dat het aantal leden net niet meer boven de 600 uitkomt. Wanbetalingen is er ook één van. Niet afmelden en ook niets meer betalen. Niet netjes, maar het gebeurt. Aanmaningen sturen heeft al geen zin meer, men reageert gewoon niet. Dat is de trend waardoor het ledental afloopt. Jonge mensen worden geen lid, oudere zien er het nut niet meer van in.

Afgelopen woensdag was er de jaarvergadering van deze vereniging. Ondanks een bijna pagina grote advertentie in de Schakel Midden-Delfland, waren er slechts twee mensen op de vergadering: de voorzitter en de penningmeester. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik door een andere vrijwilligersactiviteit ook niet aanwezig was. Het wegblijven op de jaarvergadering was ook een tendens. Afgelopen jaarvergaderingen was het bestuur aanwezig en één of twee vrijwilligers die het een ‘must’ vonden om er naar toe te gaan. Het aantal vrijwilligers nam ook zienderogen af. Een klein groepje moest de ballen in de lucht houden. Dat houd je even vol, maar je wordt moe, hebt er de kracht niet meer toe en het motiveert ook niet als je dan ook nog eens commentaar krijgt dat het programma, dat volgens beterweters, ‘niet van deze tijd is of niet meer past bij wat er landelijk plaatsvindt’. Nu staan de beste stuurlui altijd aan wal. Maar deze stuurlui hebben nog niet één keer een handje toegestoken. Al was het alleen maar om wat ideeën aan te leveren of hier en daar een klein beetje ondersteuning te leveren.

Nee, Schipluiden heeft afgelopen woensdag haar Oranjevereniging ten grave gedragen, zonder er bij te zijn geweest. Met omfloerste en stille trom is er aan een lange traditie een einde gekomen. Na 106 jaar is het over en uit. Geen initiatiefnemers meer die er zijn of haar schouders onder willen zetten. Geld is er en leden ook maar de trekkers hebben zich niet meer laten zien.

Koningsdag 2016 Schipluiden: geen aubade meer, geen muziekvereniging St. Cecilia, geen kinderspelen meer, geen activiteiten meer rond de vijver aan de Burgemeester Musquetiersingel, geen rommelmarkt meer. De bakker hoeft zijn moorkoppen niet meer met slagroom te vullen. Niks vier voor de prijs van drie. Ook de oranje tompoezen hoeven niet de toonbank meer over. De mensen die gedecoreerd zijn met een Koninklijke onderscheiding komen niet meer op het bordes. De burgemeester hoeft zich niet meer in allerlei bochten te wringen om naar drie dorpen te gaan. Hij hoeft maar naar twee dorpen om ‘hoera’ te roepen voor de verjaardag van Koning Willem-Alexander. Het wordt een gewone dag zoals de anderen. De gezelligheid in het dorp is over. Het zal stil zijn op het dorp.

(Naschrift: Op 15 februari 2016 zal er om 20:00uur in de Dorpshoeve een brainstormbijeenkomst worden georganiseerd. Komt allen en laat je horen!!!)

(Naschrift 2: Helaas Schipluiden viert dit jaar geen Koningsdag 2016. Op de uitnodiging van de brainstormavond hebben de inwoners het massaal laten afweten. Op twee bestuursleden van de Oranjevereniging, de Burgemeester, twee bestuursleden van scouting Schipluiden, twee bestuursleden van het Oranjecomité Maasland, een gemeenteambtenaar, een oud bestuurslid van de Oranjevereniging en ikzelf na, waren er geen inwoners op af gekomen.)