420. Corona en wat er allemaal omheen hangt

Dagen achtereen zit ik momenteel achter mijn Macbook. Mijn vrouw stoort zich er regelmatig aan. Ik heb echter ‘ja’ gezegd tegen de functie ‘ploegbaas’ en ‘beheerder’ van de facebook- en website van Fietsen voor mijn eten. “Je doet geen zak in huis”, hoorde ik haar zojuist tegen me zeggen. Ik moet het toegeven, het is zo. Mijn jongens verklaren me voor gek, maar als je me eenmaal hebt dan ben ik net een terrier. Ik bijt me er in vast om niet meer los te laten. Een valkuil, dat zeker. Zoals ik er meer heb, maar daar ga ik nu niets over schrijven, want dan wordt er misschien (mis)gebruik van gemaakt.

Wat een hectiek van de week in de facebookgroep Fietsen voor mijn eten. In een week tijd even 2500 nieuwe leden bijgeschreven. Het is net als bij een ijsclub, als er plots ijs komt melden leden zich spontaan aan om te kunnen schaatsen. Beheertechnisch kwam er behoorlijk wat aan te pas. Opletten dat er geen spamleden werden toegevoegd. Is het een account dat betrekking heeft op het Westland of Nederland in het algemeen.  Daarnaast kregen we verzoeken om stalletjes in te voeren. Soms voor maar eenmalig, voor zolang het Corona-virus heerst. Die verzoeken werden niet gehonoreerd. Ook voor bloemen dacht men bij de eerder genoemde site aan te mogen kloppen, maar ook daar gaven we geen gehoor aan. Inmiddels is de wind wat gaan liggen en kunnen we ons weer meer gaan toeleggen op verbeteringen op de site. Zaken waar u waarschijnlijk nog niet veel van merkt, maar wel degelijk plaatsvinden.

Dan kwam er ook de drastische maatregel dat er geen groepen van meer dan 100 mensen bij elkaar mochten komen. Men moest ook minimaal 1,5 meter tussenruimte hebben. Theaters, bioscopen, festivals maar ook kunstenaars, artiesten, DJ’s kregen ineens een behoorlijke tik. Maar ook veel ZZP-ers keken plots in een lege portemonnee. Beide zoons, René en André, grepen in hun haar. Wat nu? En dan ging het nog niets over het geld, maar meer over de creativiteit. Want waar moet je je artistieke kunsten vertonen, zonder theater, club of festival. Op internet, werd er gesuggereerd. Dat is voor beiden geen optie, want men heeft ook reacties nodig om de spanning er in te houden bij de artiest, dat is nou eenmaal een gegeven. Niks op de automatische piloot. Voor de een werden er wat voorstellingen verplaatst, voor de ander is er totaal geen compensatie. Geen nieuwe optredens, onzekerheid, afzeggingen en festivals die dit jaar niet meer terugkomen. Ik heb met hen te doen. Je zou ze willen pakken en vasthouden, maar ja, dat mag ook niet. Het is nu even uitzingen en straks hopen dat je nog steeds leuk gevonden blijft worden en dat jouw muziek nog steeds wordt opgepakt.

Mijn voorleesuurtje voor de Voorleesexpres is komen te vervallen. Het kan en mag niet. Ik zit er wel mee, want we hadden er zo lekker de gang in. Natuurlijk zijn er allerlei initiatieven om het digitaal te doen, woordspellen te spelen, of een soort scrabble op te starten, maar dat werkt bij mij niet.

Mijn verjaardag viel in duigen. Geen visite, geen handen schudden of knuffels geven. Zoenen is helemaal uit den boze. Uit eten, konden we uit ons hoofd zetten. Maar dan is internet weer goed, Ik ontving wel meer dan 400 gelukwensen, waarvoor alsnog mijn dank.

Waar ik echter ook mee geconfronteerd raakte was dat een aantal huwelijksbevestigingen geen doorgang kunnen vinden. Niet omdat de bruid of bruidegom het niet meer in elkaar zien zitten, maar omdat het huwelijksfeest volledig in duigen valt. De eerste afzeggingen heb ik al binnen. Verplaatsingen naar, ja, waar waarnaar? Het is afwachten hoe dat gaat verlopen.

Ik heb ook hele mooie initiatieven gezien. Kwekers die hun bloemen brachten naar verzorgingshuizen en ziekenhuizen. Er werden kaartenacties opgestart voor oma’s en opa’s in eenzaamheid. Men ging spontaan mondkapjes maken voor verzorgingshuizen, onze oude dekbedhoezen kregen weer een mooie bestemming. Hulde, Marianne Ruis. Kinderen gingen boodschappen doen voor ouderen. Ouderen moesten vroeger uit bed om boodschappen te kunnen doen. (Hoe krijgt de verzorgingssector dat voor elkaar? Moeten ze om vijf uur beginnen om iedereen gewassen en gestreken te krijgen?) Lessen die via de computer werden gegeven. Een oudere mevrouw vertelde me dat zij nu ’s morgens met Olga Commandeur meedeed, maar dat nog echt niet meevalt. Mevrouw is 89. Men is redelijk goed bezig.

We zijn er nog niet, nog altijd vallen er doden en neemt het aantal besmetting toe op het moment dat ik dit aan de computer toevertrouw. Zou men de regels wel meer in acht gaan nemen? Wordt die afstand van 1,5 meter in acht genomen? Wast men de handen, hoest, kucht of niest men in die elleboog? Wie zal het zeggen?  Ze zijn er en komen soms in de buurt, die besmettingen. Zo las ik ook van een besmetting van een wethouder van onze gemeente. Ik wens hem ook vanuit deze hoek heel veel sterkte toe, voor hemzelf, maar ook voor zijn gezin en naasten.

Let goed op jezelf, maar ook op je naasten. FaceTime, stuur elkaar een kaartje, bel elkaar wat vaker op, e-mail. Er zijn zoveel mogelijkheden om toch met elkaar in contact te blijven. Ik wens je sterkte om deze tijd door te komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.