416. Was het de schuld van een Maaslands blondje?

Twee jaar geleden schreef ik een blog over twee jonge mensen die een droom hadden. Een droom om een eigen brouwerij te starten. Daar was geld voor nodig. Men zocht crowdfunders. En ze komen er, mede door mijn opgeschreven verhaal. Inmiddels is de droom, werkelijkheid geworden. Ze hebben hun locatie gevonden, opstallen geïnstalleerd, brouwketels aangeschaft en er energie, veel energie in gestoken. De brouwerij is volledig opgebouwd uit gerecyclede materialen. Aan de Harnasdreef 7 in Den Hoorn staat de ambachtelijke brouwerij tHUIS.

In het Raadhuis aan de Dorpsstraat in Schipluiden ontstaat het verhaal. Mark en Mariska beheren dit etablissement, een lunchroom. Op zolder wordt als experiment bier gebrouwen. Een kleine ketel zorgt voor een gematigde opbrengt van bier. Er worden specifieke namen bedacht betrekking hebbend op Midden-Delfland. De bieren hebben allen een specifiek karakter. Het borrelt, niet alleen het bier, maar ook in de hersenen van deze jonge ondernemers. Men wil meer. Een brouwerij, iets wat in het Midden-Delfland nog niet bestaat. Hun droom wordt werkelijkheid als men meer dan voldoende geldschieters weet te mobiliseren. Er worden maximumbedragen vastgesteld dat men mee mag financieren. Zoveel als mogelijk moeten er potentiële ambassadeurs worden binnengehaald, dan zou de realisatie zeker lukken.

Wanneer het geld binnen is start men het project. Er worden opstallen aangeschaft. Een loods uit de Lier wordt het omhulsel van het pand. Een bar uit het oude gemeentehuis, balken uit boerderijen, ketels met een verleden. Zoveel mogelijk materialen die al een levendige achtergrond hebben. Dan dreigt er een kink in de kabel te komen als Mark een misstap maakt en van de zolder naar beneden komt zetten. Een zware rugblessure als gevolg. Gelukkig is er de vader van Mark, familie en vrienden. Zij pakken de zaken aan. Er komt een kennismakingsdronk als de vloer ligt en de spanten zijn gesteld. De kleine ketel heeft zijn best gedaan. Er vindt een eerste toast plaats op de realisatie.

Twee jaar later is het dan zover. Er is hard gewerkt om er een prachtige locatie van te maken. Veel hand- en spandiensten om alles op tijd te realiseren, maar in februari 2020 kan de vlag uit. De brouwerij kan starten.

Op de schrikkeljaardag in 2020 zijn alle crowdfunders uitgenodigd om een drankje te komen drinken op locatie. Van twee tot vier staan de deuren ‘open’. Het jaarlijks bierpakketje is op te halen en er vindt een rondleiding plaats.

Wanneer ik om kwart over twee de locatie in stap geeft Mark’s vader net een rondleiding met interessant verhaal. Het is praten, vertellen en enthousiasme. Wie had gedacht dat je na een leven als schilder, brandweerman en opnieuw schilder, meesterbrouwer zou worden. Hij niet. Met tHUIS-petje op het hoofd, het handelsmerk van Mark, vertelt de brouwer over de activiteiten die plaatsvinden en zijn verricht. Hoe je soms na vier weken tot de conclusie komt dat de smaak van een brouwsel toch niet is wat je ervan zou verwachten, maar ook hoe men al veel verschillende smaken heeft weten vast te leggen. Na het verhaal is het tijd voor de toast.

De proeverij binnenstappend straalt het een gemoedelijk sfeer uit. Een donkerbruine uitstraling, een bruin café. Als Mark mij vraagt waar ik van houd krijg ik een Maaslands blond toegeschoven. Een heerlijk blond goudgeel biertje waar liefde uit straalt. Een bier waar een hoge gisting heeft plaatsgevonden, iets fruitig van smaak. Een heerlijk biertje met lekkere nasmaak.

Er komen twee mensen op mij af. “Weet je dat we door jou zijn aangesloten om mee te doen met de Crowdfunding”, zegt meneer, “we zaten in Zwitserland, maar jouw blog heeft ons geattendeerd op de mogelijkheid om in te stappen.” Even later nog iemand die mij bedankt. Ik neem plaats aan een ‘jongerentafel’, echter als zij deelnemen aan een rondleiding blijf ik alleen achter. Onze buren zitten een stukje verder bij de palletkachel. De vlammen knetteren en geven een romantische aanblik. “Schuif je stoel even bij”, zegt mijn buurvrouw. Dat doe ik. Inmiddels heb ik mijn tweede blondje te pakken. We spreken even over de voorstelling van onze oudste. Mevrouw is bij zijn première geweest. Ook zij geven aan dat mijn blog de aanleiding is dat ze hier zitten. Meneer trakteert op mijn derde biertje. Ik ben het niet meer zo gewend en voel ‘m langzaam naar mijn hoofd stijgen. 3 x 6%, best stevig vind ik. Wanneer het tijd is om te vertrekken haal ik mijn bierpakketje op. Ik wandel naar mijn fiets, waar voor de zoveelste keer deze week een nat zadel op zit. Wanneer ik door het basalt split probeer terug te rijden, heb ik daar moeite mee, is het het Maaslands blondje of het grind wat het me zo lastig maakt. Ik weet het niet.

Een prachtig nieuwe onderneming is geboren, een aanwinst voor het dorp, waar het enige café dat men er had inmiddels is dichtgetimmerd. Een monumentaal pand, dorpsaanzicht is gedoemd te verdwijnen. Gelukkig is er een brouwerij voor in de plaats gekomen. Ik wens Mark en Mariska heel veel succes toe in hun onderneming tHUIS.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.