412. Een heerlijke avond bij Muziekvereniging Liora

Als je 105 jaar bestaat vier je dan een jubileum? Bij de muziekvereniging Liora uit De Lier is men van mening van wel. Dat moet uitbundig worden gevierd. Hoe vier je dat dan? Dan bedenk je iets spectaculairs. Je spiekt een beetje bij tv en organiseert een originele Maestro. Dat is leuk maar waar haal je de kandidaten vandaan? Na ampel overweging is men er toch wel snel uit. Het moeten ‘prominenten’ uit het dorp zijn. Mensen die niet alleen voor eigen eer en glorie presteren, maar waar de gemeenschap van De Lier van kan mee genieten.

Op 25 januari 2020 is het zover. De Dom van de Lier is het theater waar e.e.a. zal plaatsvinden. We hebben afgesproken met fans van Monique Bruggeman, opperhoofd van Kringloopwinkel Habbekrats. Zij is een van de dirigenten. Wachtend voor de ingang van de Dom, striemt de koude wind door ons jas. Even een appje naar onze vrienden en we wachten binnen. Het is druk. “Ben u fan van iemand”, vraagt de vrouw aan de deur. Als we aangeven voor wie we komen krijgen we een plekje toegewezen. Er zitten meer fans. Naast ons de vrienden van dj Bombastic, de artiestennaam van Braihim Mohcin. Langs de banken een groot tv-scherm. Je hoeft zo niks te missen, maar moet wel even oppassen als je de bank in wil. De punt van de tv is scherp. Au. Even later arriveren onze aanschuivers. De jas blijft nog aan, er hangt nog een beetje kou in de kerk. Echter naarmate er meer mensen binnen wandelen kruipt de temperatuur langzaam omhoog.

Het orkest zit er klaar voor. De avond kan beginnen. Dirigent Wenceslaus Scheepmaker stapt op de bok. Maghen Hilgersum heeft de microfoon in haar handen. Zij zal op miraculeuze wijze haar stem doen gelden in het te spelen stuk Habanera uit de opera Carmen van Bizet. Met speels gemak pakt ze de hoogste noten. Niet voor niets is deze Westlandse ‘winnares Una Voce Particolare 2010’. Ze heeft er plezier in dat straalt ze uit. Speelt zelfs en soms wat schalks met het publiek. Prachtig.

Ik kende het orkest niet, maar ook zij stralen kwaliteit uit. De Lier mag trots zijn.

Dan verschijnt Jantien Rozemarijn ‘t Hart ten tonele. Zij is de ladyspeaker van de avond. Gevat praat ze het programma aan elkaar. Ze geeft informatie over de kandidaten en voelt hen aan de tand. Het gaat haar geweldig af. Wat een prachtige cast heeft Liora opgetrommeld.

De kandidaten komen het toneel op. Een kort praatje en dan mogen ze aan de bak.

De eerste kandidaat mag op. Monique Bruggeman, het gezicht van Kringloopwinkel Habbekrats. Ze dirigeert het stuk Hava Nagila (Laat ons gelukkig zijn). Dat valt om de dooie dood nog niet mee. Diverse tempowisselingen moet ze in goede banen zien te leiden. Het orkest zit op het puntje van de stoel. Wat gaat ze doen? Dan de inzet. Een beetje twijfel, maar men start. Ze krijgt er rode konen van, dat is zelfs van afstand waar te nemen. Haar moeder zit voor me en haar gezicht vertrekt, ze vindt het spannend dat is van haar gezicht af te lezen. Ze houdt de beelden op het scherm goed in de gaten. In het midden van het stuk is Monique het even kwijt, maar ze herpakt zich. De jury mag zich er over buigen. “Je bent de eerste”, zegt één van de eerste juryleden, “dat is verrekte lastig. Je hebt het goed gedaan.”

De jury, bestaande uit Cultuurweb-voorzitter Jeroen Kustman, oud-lid Anneke Vreugdenhil, wethouder Piet Vreugdenhil en dirigent Wenceslaus Scheepmaker beoordeelt de verrichtingen van de maestro’s.” Allen hebben iets met muziek en geven een waardig oordeel. Met 30 punten behaalt ze een mooi resultaat.

Nummer twee wordt op de bok gehaald door Jantien. Na een bloemlezing over wie hij is, toont hij zich een vrolijke kandidaat die direct met het publiek speelt. Het is Zijne Doorluchtigheid Prins Christiannemer der Theebukkers. Nog even vraagt hij zijn raad van Elf een polonaise te starten. Dan pakt hij de baton. Hij gaat er eens goed voor staan en slaat af. Het nummer You’re the devil in disguise van Elvis Presley klinkt door de Dom. Ietwat nonchalant neemt hij zijn muzikanten mee, hij brengt het tot een goed einde en samen, het orkest en dirigent, eindigen tegelijkertijd. Qua punten eindigt hij onder Monique.

Op de bok verschijnt Nico van der Marel, bekend van de Oranjevereniging. Strak in zwarte pak, wit overhemd en zwarte strik, alsof hij het Nieuwjaarsconcert mag leiden, komt hij als dirigent voor zijn muzikanten te staan. De al wat ‘oudere’ Van der Marel kent het flamboyante nummer kennelijk niet, want stijfjes hanteert hij de baton. Ernstig kijkend, later wat losser, maar wel steeds met de hand onder neus wrijvend brengt hij het tot een einde. Ook hij behaalt niet het aantal punten om, naar later blijkt, door te gaan.

Intussen is Jantien al een aantal keren in gesprek geweest met zowel de jury als de dirigenten in spé. Als ze vraagt aan de kandidaten hoe ze zelf vinden dat ze het ervan af hebben gebracht, krijgt ze met enige zelfkennis bijna steevast te horen: “best goed”.

Ze kondigt nummer vier aan: Lisette de Bruijn.

Nou heb ik op de website Van Lisette al het enige kunnen waarnemen over de voorbereiding van Lisette. Ze schrijft hierover op die site en dus zijn de verwachtingen hoog.

In haar groene glitterjurk stapt ze op de bok. Heeft al wel wat muzikale achtergrond, maar dirigeren heeft ze nog nooit gedaan. Ze gaat er eens goed voor staan. Haar blik is strak en dat moet ook. Het door haar te dirigeren ‘Every time I think of you’ van The Babys is zeker niet gemakkelijk. Ze slaat haar partituur open en leest mee. Op tijd geeft ze de euphoniumgroep aan dat ze solo gaan. Ze heeft het orkest in de vingers. Ik geef mijn buurman aan dat ze hoge ogen gaat gooien. Dat vindt de jury ook. Ze geven haar het hoogst aantal punten van de avond. Ze kan met een gerust hart plaatsnemen tussen de andere kandidaten.

In een redelijk rap tempo komen de kandidaten aan bod. Jantien zorgt dat er geen onnodige tijd verloren gaat.

Nummer zes is Braihim Mohcin, beter bekend als DJ Bombastic. De mensen die rechts van mij zitten vinden hem een held. De telefoon gaat aan en er wordt gefilmd. Het blijken zijn fans/familie te zijn. Ik verwacht van een dj ritmegevoel. Dat heeft hij als hij Mr. Bojangles moet dirigeren. Zijn dotje op het hoofd danst vrolijk mee op de driekwartsmaat van de muziek. Het gaat hem goed af. Hij lacht terwijl hij dirigeert, heeft er zichtbaar schik in. En het orkest geniet mee, volgt hem als hij aangeeft dat het iets zachter moet en zwelt aan als hij dat vraagt. De jury is het vrij eens met elkaar en ook hij mag zich voor 4 april wederom voorbereiden voor de dirigeerstok.

Als Marjoke Koene het podium op komt, stapt er ook iemand het podium op. Kordate stap met dirigeerstok en partituur in de aanslag. Marjoke is van de winkeliersvereniging. Wil heel graag ooit een muziekinstrument bespelen, maar weet nog niet welk instrument. Deze kordate tante laat zien dat ze de baas is over het orkest. Strak aangegeven en zelf het tempo bepalend laat ze zien dat niemand om haar heen kan. Dat ze wel zelf het tempo aangeeft is bij sommige anderen niet overal gelukt, soms nam het orkest het initiatief en volgde de dirigent. Ze dirigeert het stuk El Cumbanchero echter met Zuid-Amerikaans temperament. Ook Marjoke moet 4 april vrijhouden.

Als Jantien Pieter Hoogebrugge op de bok haalt vertelt ze dat hij vroeger zelf lid is geweest van Liora. Hij heeft dus muzikale kennis. Pieter is raadslid voor de gemeente Westland. Pieter geeft de eerste klarinettiste een hand en vraagt het orkest te gaan staan. Omdat de jury hier een plus in ziet volgen de overige kandidaten door dit ook te doen. Ook Pieter houdt de partituur veelvuldig in de gaten, waardoor het orkest wat in het luchtledige blijft hangen. Hij dirigeert het stuk Caravan. Wanneer de dirigent meer wil hebben van het orkest danst zijn voet, stampvoetend mee. Een koddig gezicht. Pieter krijgt een mooie jurering die gelijk is aan die van Monique Bruggeman. Hij valt echter na overleg tussen de juryleden af voor de finale.

René Beukers, de voorlaatste kandidaat heeft een autoschadebedrijf. René heeft zich als doel gesteld om uit zijn comfortzone zijn activiteit te doen. Volledig in het zwart betreedt hij de bok. Voor het gemak, heeft hij zijn baton thuisgelaten. Hij zwaait wat met de handen, maar een dirigent is het niet. Het blijft ook een best lastig vak. Ook hij dirigeert opnieuw het reeds eerder gespeelde nummer You’re the devil in disguise. Jammer, omdat er toch wel een ander nummer op het repertoire had gekund. Vergelijkingen tussen René en Zijne Doorluchtigheid zijn niet aan de orde. Eenieder wordt op eigen prestatie beoordeelt. Helaas voor René is er voor hem geen finaleplek weg gelegd.

Bij het betreden van het podium van Roy van der Sar, weet Jantien te vertellen, dat Roy niet alleen een begenadigd voetballer is maar ook fantastisch kan zingen. Hij deed dit eerder met dit orkest. Roy dirigeert het jazzy nummer It don’t mean a thing. Het jazzy kwam er niet uit bij de jongste dirigent van de avond. Al zat hij wel tegen een finaleplaats aan.

En zo mogen Monique Bruggeman, Marjoke Koene, Lisette de Bruijn en Braihim Mohcin op 4 april aan de bak om leiding te geven aan dit fijne orkest.

En zeer genoeglijke avond die door de voorzitter Marc van Kampen wordt besloten door alle medewerkenden te noemen en hij voor hen een applaus vraagt.

Ik heb 4 april a.s. in mijn agenda geblokt, want ik wil er zeker bij zijn. En als je Liora een warm hart toe draagt zou ik die avond maar vrijhouden en naar de Dom komen, want het wordt genieten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.