393. Hoe goed gaat het met onze gezondheid?

Al een aantal maanden geleden werden we als MUS-vrijwilligers benaderd om deel te nemen aan de gezondheidsmarkten in Den Hoorn en Schipluiden. Niet iedereen heeft er zin in of tijd voor om voorlichting te geven over wat wij doen. Ik maak er twee keer een ochtend voor vrij om er iets over te vertellen aan mensen die de gezondheidsmarkt bezoeken.

Woensdag 12 juni 2019. Het is slecht weer. De regen valt met bakken tegelijk uit de hemel. Er is bijna geen paraplu tegen bestand. Op de fiets rijd ik naar de standplaats van de MUS bij Akkerleven. Het aantal ritten voor die dag is afgestemd op het feit dat ik een MUS mee willen nemen naar de markt. Terwijl de regendruppels constant op mijn voorraam kletteren, rijd ik van Schipluiden naar Den Hoorn. Ik parkeer mijn voertuig goed zichtbaar naast de voordeur van de Hoornbloem. De meeste kramen zijn inmiddels goed bezet. Voor mij is het een doos openen, mijn folders eruit en klaar is Kees. Wanneer ik mijn polo over de stoel heb gehangen wordt er gevraagd om de MUS naar binnen te rijden. Ik ga het proberen. Dan blijkt dat ik de deur er uit moet rijden, dat is vast niet de bedoeling. Ik zet mijn voertuig netjes terug. Het wachten is op de gasten. Er hangt inmiddels een gezellige sfeer onder de deelnemers, men buurt wat bij elkaar en doet een gezellig praatje.

Wie staan er o.a.: Een ergotherapeute, een diëtiste, Zwembad Kerkpolder en het Sportfondsenbad, Altzheimervoorlichting, de EHBO afdeling Den Hoorn, Puur & (H)eerlijk (voorlichting over dagelijkse verzorging van een warme maaltijd aan huis), de Was en Koffie voor uw was en strijk, Careyn met voorlichting en meting van bloedsuiker, bloeddruk en BMI-bepaling, Stichting Welzijn Midden-Delfland, Farm-I-See, Pieter van Foreest, Joerns Healthcare B.V., een bedrijf dat hulpmiddelen aanbiedt en de MUS. Een diversiteit aan organisaties die het de thuiswonende ouderen mogelijk gemakkelijker kan maken.

Wanneer om 10:00 uur de deuren ‘los’ gaan, komen de eerste bezoekers binnen. De paraplu wordt uitgeklapt in het voorportaal gezet. Men gaat op onderzoek uit. Hier en daar zijn hebbedingetjes te vinden. Een rolletje pepermuntjes, een tasje, een ballpoint, een opblaasbal, een winkelmuntje, een opschrijfblokje, kleine zaken die gretig aftrek vinden. Het wordt aan het weer geweten dat het niet stormloopt. Het is druk bij Careyn, maar dan overwegend van deelnemers en niet van bezoekers. “We hebben wel 100 mensen geprikt”, zegt een medewerkster met pretoogjes aan het eind van de markt. ‘Ja, dat wel, maar daarvan waren er 60 deelnemer.’ Het is rustig, heel rustig. Hoe komt dat vraag je je af? Is er voldoende aandacht aan besteed, is de communicatie duidelijk geweest. Misschien een puntje voor de evaluatie. Want hoe bereik je de doelgroep op een simpele maar leuke manier om langs te komen. Ik houd er een ‘potentiële klant’ aan over. Een mevrouw die heel graag met mij de afspraak wil maken om een mooie rit te maken. Ik moet haar doorverwijzen naar de coördinator. Om kwart voor twaalf, een kwartier voor tijd wordt het kamp opgedoekt, er zijn geen bezoekers meer in de zaal en het is zo’n beetje etenstijd. Met droog weer kan ik de MUS ‘terugvliegen’ naar Akkerleven, zijn standplaats.

Op dinsdag de 18e heb ik mevrouw met haar dochter van de gezondheidsmarkt in de MUS. Ze roemt het initiatief en geeft aan veel vaker met mij of een van de andere chauffeurs mee te rijden. Fantastisch, daar doen we het voor.

Op de 19e juni is de tweede voorlichtingsbijeenkomst. Het is van hetzelfde laken een pak. Regen en niets dan regen. Ik bel de dienstdoende MUS-chauffeur op om me even op te pikken. Ik mag opnieuw maar dan in Schipluiden op de gezondheidsmarkt staan. De MUS-chauffeur komt met eigen auto. De vrouw die hij had op moeten halen staat verkeerd in de agenda. Ze hoeft pas morgen naar haar afspraak. Zo af en toe gaat het weleens fout, maar dat zijn incidenten. De chauffeur zet mij af bij Akkerleven, waar ik de witte MUS oppik. ‘Succes Aad!’, geeft hij mij mee. Ik haal de meegekregen folders op van achter de receptie en rijd naar de Dorpshoeve.

Opnieuw zie ik onder de deelnemers weer vele bekende gezichten, maar sommige zijn nieuw. EHBO Den Hoorn heeft plaatsgemaakt voor EHBO Schipluiden. Een enkele deelnemer is er niet.

Wanneer om 10:00uur de markt begint is er geen kip, eh bezoeker, bedoel ik. Om kwart over tien is het al niet veel beter. Één bezoeker en dat is mijn lief. Langzaam komen er wat mensen binnendruppelen, maar opnieuw is de gezelligheid te meten bij de deelnemers. “Daar kom je voor uit Houten”, zegt een mevrouw die hulpmiddelen verkoopt en haar naamsbekendheid wil vergroten. Nee, opnieuw loopt het geen storm. Terwijl zowel in de Schakel Midden-Delfland als de bladen KBO/PCOB aandacht is besteed aan deze markt. In naastgelegen zaaltje is een voorlichtingsbijeenkomst voor werkzoekende, veelal mensen met een migratieafkomst. Als die bijeenkomst is afgelopen, komen een aantal vrouwen langs de kramen. Mannen hebben hier geen interesse in en verlaten het pand met gezwinde spoed.

Gaat het dan echt zo goed met de gezondheid van de ouderen in Midden-Delfland? Heeft men geen behoefte aan voorlichting? Weet men alles al? Of is het ‘t weer die spelbreker was? Ik heb er in ieder geval nog wel wat van opgestoken. Mijn bloeddruk is goed, mijn suikergehalte in mijn bloed is prima, mijn BMI heeft een waarde ‘Gezond gewicht’. Maar ik moet echt iets gaan doen aan mijn vetpercentage, niet zorgwekkend maar toch.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.