388. Op stap met 24 vriendinnen

Op mijn Tuinderijagenda een solexrit met ontvangst. De bijgevoegde naam van de boeker komt me bekend voor. Ik zie dat er ook een middenrijder is op de bromfiets. Dat betekent een grote groep. Om even voor enen wil ik richting de Tuinderij. Er staat best een stevig windje. Het zonnetje is er ook. Toch had ik beter over mijn Tuinderijvest wel een jasje aan kunnen trekken. 14 graden is geen uitnodigende temperatuur.

Op locatie aangekomen staan er flink wat solexen in gereedheid. Een groep rijdt net weg. Nog even een babbeltje met de bezemwagenbestuurder. Ik tel het grootste aantal solexen, hier zal ik aan verbonden worden, is mijn inschatting. 25 stuks staan afgetankt in het gelid met het voorwiel naar rechts. Ik kom een van de vaste medewerkers tegen. Even een praatje voor ik mijn gele hesje (niet uit protest maar voor veiligheid), mijn portofoonhouder en een leren jasje arresteer. Het jasje is wel een dingetje, ik heb een favoriete. De rits is kapot, maar de drukknopen doen het nog prima. De mouwen zijn lang genoeg en de battledress style past me als gegoten. Ik ben vroeg. Een medewerkster van de Tuinderij komt me melden dat de groep al ruim een half uur rondloopt door het complex.

Als ik naar de ruimte loop waar de WC-pot-race ook plaatsvindt, staat daar de damesgroep. 24 stuks. Vele vijftigers, soms nog wat ouder. Een vrouw komt op me toelopen. “Hé, moet jij ons rondrijden.” De vrouw is een medemuzikante van de politiekapel waar ik ooit in gespeeld heb. “Van Meurs, toch”, zegt ze, “wat was je voornaam ook al weer.” “Aad”, zeg ik. “Oh ja”, zegt ze. “Hé Aad”, zegt een andere vrouw. Ik moet nadenken, maar weet niet waar ik haar van ken. Dan nog één die me kent, en nog één, haar ken ik dan wel. Dan ook nog een achternichtje. Een gezellige club bij elkaar. “Ja, ik ben 55 geworden”, zegt de muzikante “en heb mijn vriendinnen lekker meegenomen.”

Ik ga nog even naar de ruimte waar het programma voor de groep hangt. Maak er een foto van zodat ik weet hoe laat de stops zijn en welke locaties we aandoen. Bij terugkeer gaan de dames even op de tribune voor het welkomstwoordje en wat uitleg. “Beste dames, we gaan in de tand des tijds”, zegt de medewerker van de Tuinderij. “U hoeft de jas die u zo uit gaat zoeken niet te kopen, dus kiezen, passen en terugkomen”. Daar wandelen ze door de rekken met leren jassen, ‘modieuze’ jassen, jacks en bontjassen. Wat al was bedacht gebeurde ook. Jas aan, jas uit, jas aan, jas uit. “Staat deze me wel”, zegt de ene vriendin tegen nummer twee. “Ik heb te grote borsten”, zegt een ander “de bovenkant kan niet dicht.” “Meneer klopt het dat de knopen aan de verkeerde kant zitten.” “Dat klopt mevrouw, u heeft een mannenjas aan”, antwoord ik. “Oh, dan moet ik een ander zoeken.” Het schiet niet op. Dan ook nog een hoofddeksel opzetten en door naar de solex.

De dames zoeken een solex uit. Andere willen nog even een foto in de tand des tijds. “Wanneer maken we die groepsfoto”, vraagt jarige Jet. “Dat komt straks goed, mevrouw.”

Het voorstelrondje vindt plaats. Ik mag als eerste. “Aad”, zeg ik. “Ik rijd voorop, ben als eerste weg en wil ook graag als eerste weer aankomen.” “Arie”, zegt nummer twee. “Ik rijd op de brommer en zet de wegen af als we moeten oversteken.” “Ik ben Aad”, zegt nummer drie, “Ik rijd in het blauwe monster en heb reserve solexen bij me.” De drie Aa’s zijn vandaag de begeleiders.

De uitleg vindt plaats. De medewerker Tom legt uit hoe een solex werkt. De dames kletsen rustig met elkaar verder. Er moet nog even een foto gemaakt worden en nog een. Nog een keer doet Tom de handelingen voor dan kunnen we weg voor het oefenrondje. Dat gaat prima, al snel hebben de meeste de solex onder de knie. Een paar vinden het eng. Zij zijn bepalend voor de snelheid van de groep.

Na de oefenronde gaan we van start. We zijn net aan onderweg als ik als voorrijder het sein krijg om in te houden. “Er zit er hier achterin één te stuntelen”, hoor ik vanuit de bezemwagen. “Ze geeft gas, knijpt in de remmen en slingert over de weg.” Even houden we in, het tempo zal dit keer niet hoog liggen. We gaan door het Kraaijennest, Burgerdijkseweg, Kralingerpad richting Gaagweg. Bij Akkerleven rechtsaf langs de ijsbaan van Schipluiden naar het golfbaanterrein. Dan om het gemeentehuis richting ‘t Raadhuis. Daar is de koffiestop. Lekker op het buitenterras een kopje koffie, thee of een glaasje fris. Daar hoort een appeltaartje bij met echte slagroom.

Wanneer we aangeven weer verder te gaan, moeten de dames naar het toilet. Met twee toiletten kost dat tijd, tijd die we ook al verloren hadden bij de verkleedpartij. Één van de dames stift haar lippen nog maar eens vuurrood. Je moet er wel spic en span uitzien als je op de solex zit. Als ik aan de wat oudere vrouw vraag wat ze er van vindt, geeft ze aan nooit een solex te zullen kopen. “We blijven toch wel op de fietspaden”, zegt mevrouw. “Het moeilijkste stukkie hebben we achter de rug”, zegt de chauffeur van de bezemwagen.

De solexen worden opgehaald naast de Dorpskerk. We gaan richting Den Hoorn. Rustig aan rijden we over het viaduct van de A4 en nemen de brug links. Over de Ommedijk rijden we richting Lotsweg. Het is nu even puzzelen, want de volgende locatie staat om 16:00 uur gepland. We nemen het slingerpad om richting ‘t Woudt te rijden. Dan blijkt er een kapje van een van de solexen af te zijn geschoten. Het ligt ergens op de weg. De bromfietser gaat terug en vindt het terug. Bij de Woudseweg gaan we via het tunneltje onder de weg door om direct linksaf te gaan. We rijden parallel aan de Woudseweg. Dan zie ik plots de bezemwagen aan de andere kant van de weg rijden. Door een solexwissel zijn we elkaar uit het oog verloren.

We gaan zonder bezemwagen verder. Even later meldt de bestuurder dat zijn karretje tot stilstand is gekomen en er geen beweging meer in is te krijgen. We moeten zonder hem verder.

Een van de vrouwen vraagt of ze een filmpje mag maken. Ze rijdt een flink stuk vooruit, probeert haar solex neer te zetten in het gras, maar deze valt om. Als je denkt dat het omgevallen karretje eerst wordt overeind gezet. Niets is minder waar. Er moet gefilmd worden. We rijden langs de Woudseweg, de burgemeester Crezeelaan langs om even na de rotonde het tunneltje onder de weg door te nemen. Veiligheid voor alles.

We rijden terug naar eetcafe de Witte in de Lier voor een drankje. Als er wordt gevraagd of ik een foto wil maken, ben ik daar best toe genegen. Ik klim op een stoel en schiet er drie. Even later komt men zeggen dat mijn vinger toch wel erg nadrukkelijk in beeld is gebracht. Ik schiet wat nieuwe plaatjes. “Wanneer gaan we nou die groepsfoto maken”, vraagt jarige wederom. Ik geef aan dat dit op de Tuinderijlocatie gaat plaatsvinden.

Na het drankje is het tijd om weer op de stappen. Een vervangende bezemwagen is inmiddels ook weer aangesloten. Wederom wordt het toilet bezocht. Wanneer ik een stukje op rijd, zegt een vrouw, “de mijne doet het niet.” Ze gaat met haar oor naar de motor. “Ik hoor hem niet lopen”, zegt ze. Als ik naar de solex kijk zie ik dat de haak van het motortje nog geborgd zit. Dan kan je beter gaan fietsen, zo gaat de solex het nooit doen.

Nu is het een kwestie van regelrecht terug naar huis. We melden dat we er aan komen. We pikken het Kralingerpad, de Scheeweg, waar breeduit wordt gereden om later het Berckenrodepad op te gaan. We steken de Zijtwende over en nemen de Oostbuurtseweg richting rotonde. Dan langs de Woudseweg, rechtsaf over de Zijkade terug naar de basis.

Om 16:50 uur komen we thuis aan. Iedereen is nog heel, geen ongelukken gebeurd en een heel feestelijk gezelschap rijdt de loods weer in.

Nu wordt de groepsfoto gemaakt. De jassen gaan terug in het rek. Het gezelschap blijft op locatie eten. De solexen worden weer gespiegeld in het daarvoor bestemd vak geparkeerd door de medewerkers. Dan is het tijd voor het uitreiken van het Nationale Solexdiploma. Die kan maar door een iemand zijn behaald, de jarige.

In haar toespraak memoreert zij nogmaals hoe zij de vriendschap met haar vriendinnen waardeert. “600 jaar vriendschap”, zegt ze. “Met sommige al 47 jaar.”

Het glas wordt geheven, voor mij zit het er op. Een leuke rit met 24 vriendinnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.