364. Terugkijken en vooruit

Wat gaat het nieuwe jaar mij brengen? Het blijft altijd een vraag waar je een antwoord op schuldig moet blijven. Toekomst kijken kunnen we niet. Wat ik wel kan is nog eens terugkijken op 2018. Heeft het aan mijn verwachtingen voldaan? Heb ik mijn goede voornemens in praktijk gebracht? De tweede vraag kan ik direct beantwoorden: nee. Ik had me voorgenomen om minder op mijn scherm te kijken. Met de statistieken die ik maandelijks krijg voorgeschoteld blijkt dat ik dus geen afspraak met mezelf kan maken. Slap.

Heeft het aan mijn verwachtingen voldaan? Daar kan ik positiever over zijn en samenvatten met: zeker weten. Er is veel de revue gepasseerd. Het eerste jaar van helemaal thuis zijn. Was het in het begin, de wintermaanden toch wel een probleem, gaande weg werden de dagen vanzelf ingevuld of vulde ik ze zelf in. Terwijl vrouwlief gaat werken heb ik het rijk voor me alleen en kan ik doen wat ik wil. Als geeft dat soms wat teleurstelling als ik bij mijn echtgenote opbiecht slechts thuis te zijn geweest en geen stap buiten de deur te hebben gedaan.

In de wintermaanden slechts één huwelijk bevestigt. Winterbruidjes zien het kennelijk niet zo zitten om in de kou te trouwen. In de periode van 5 mei tot 29 september waren dat er 12. Gemiddeld dus twee per maand In die periode. Ik leerde nieuwe mensen kennen, waarbij ik met sommige nog steeds contact heb/houd. Er waren bijzondere gebeurtenissen bij, waarbij ik soms meer dan alleen als trouwambtenaar ben uitgenodigd. Een bruidspaar wilde graag op zondag trouwen, ik was erbij. Ik was een keer naast trouwambtenaar ook mediator, waar het in de familie niet helemaal lekker verliep. Bij een van de huwelijksbevestigingen gaf de bruid haar pas enkele maanden oude baby de borst terwijl ik met mijn toespraak bezig was. Ik deed huwelijken van mensen uit eigen gemeente, maar ben er ook veel verder voor op pad geweest. En als het echt ver weg was, dan liet ik het bruidspaar bij mij thuis komen. Alles bij elkaar besteedde ik 206,5 uur aan de te bevestigen huwelijken. Gemiddeld toch zo’n 17 uur. Dit jaar bevestigde ik mijn 100e huwelijk. Ook dat was bijzonder. Van zes door mij getrouwde stellen ontving ik een geboortekaartje, ook dat is bijzonder.

Vanaf begin januari 2018 stapte ik als chauffeur in de MUS, een vervoersproject in Midden-Delfland. Wekelijks reed ik mensen van Den Hoorn naar Schipluiden of in omgekeerde richting. Ik bezocht vele malen het Reinier de Graafziekenhuis of het Revalidatiecentrum Sophia om mensen er af te zetten en ook weer op te halen. Voor het zwemmen in Kerkpolder reed ik een aantal keren heen en weer. Waar ik begin van het jaar soms meerdere keren in de week achter het stuur zat is dat door de uitbreiding van het aantal chauffeurs nog slechts een keer per week. Naast het zijn van chauffeur ben je het luisterend oor, de helpende adviseur waar nodig. Een sociaal gebeuren dus waar een dag per week soms best meer mag zijn. Een aantal keren nam ik iemand mee om ergens een kopje koffie te drinken, even uit de eenzaamheid. Een prachtig initiatief dat door de ondersteunende partijen, Pieter van Foreest, Gemeente Midden-Delfland, Stichting Welzijn Midden-Delfland en Stichting Doel wordt voortgezet en uitgebreid in 2019. Door beperkte accucapaciteit was het niet altijd mogelijk om alle aanvragen te honoreren. Door de aanschaf van een tweede MUS kunnen we meer ritten gaan doen.

Door een aantal organisaties ben ik verscheidene keren gevraagd een vertelling/lezing te komen te doen. Zonnebloem Den Hoorn, KBO Den Hoorn, PCOB Schipluiden, de bibliotheek in Den Hoorn (2x), Kom’s Hoorn, vrouwengildes in de buurt maar ook in Boskoop. Ik vertel er over mijn levenslange vrijwilligersfuncties, maar ook over mijn blogs die ik schijf. Dit jaar trad ik evenals in 2017 o.a. op bij Delft Vertelt. Ook dat kost voorbereiding.

Vanaf oktober lees ik voor bij een Spaans/Turks gezin. Waar hun kinderen Spaans, Turks en Engels spreken, komt de Nederlandse taal weinig tot niet aan bod. Ik probeer daar door voor te lezen verandering in aan te brengen en zo is het Nederlands uurtje bij dit gezin ontstaan. Niet alleen de twee kids (2 en 4) hangen aan mijn lippen ook hun ouders luisteren maar wat graag naar wat ik heb te vertellen. Naast vertellen is het ook uitleggen wat Nederlandse gebruiken zijn rondom Kerst, rondom Koningsdag, maar ook over Sinterklaas.

Sinterklaas ook zo’n activiteit, waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. Al 25 jaar stap ik in de rode mantel om voorafgaand aan Sint’s verjaardag op bezoek te gaan bij gezinnen, verenigingen en bedrijven. Een heftige en drukke periode die veel van je vergt. Soms denkt men dat het vanuit de automatische piloot gaat, ik kan je verzekeren dat dit zeker niet het geval is. Elk optreden staat op zich, elk optreden betekent voorbereiden en pieken. Ook dit jaar weer bijzondere belevenissen, waarbij ik de dag met onze jongste en zijn vriendin als uiterst vrolijk heb ervaren. Maar ook op een zondag op stap met drie dames, chauffeuse en twee vrouwelijke Pieten. Wat was het een feest en daar krijg je energie van en ook dit jaar weer volledig in dienst als vrijwilliger en het goede doel, scouting Schipluiden.

Afgelopen jaar zijn mijn solexritten toegenomen. 31 keer mocht ik een groep begeleiden vanuit de Tuinderij door het mooie Midden-Delfland en Westland. Mensen die plezier hebben en genieten van de mooie rit. Maar ook een rit waarbij ik zo blij was dat deze was afgelopen. Veel over deze ritten kan je teruglezen op mijn blogsite.

Het aantal blogsites nam met 84 toe. Sommige zijn slechts mondjesmaat gelezen, anderen gingen door het plafond. Nog altijd staat de blog over het bijna wegstemmen van de burgemeester met 3890 leesmomenten aan de kop. Het aantal lezers nam toe naar ruim 39000 met het aantal leesmomenten van 66000.

Naast de blogs voor mijn website schreef ik 15 verslagen van activiteiten van de Zonnebloem, afdeling Schipluiden. Daar doe ik de coördinatie Ik werd tweemaal gevraagd om een reclametekst te schrijven en ik ben nog druk bezig met het schrijven van een roman, alleen vraag ik van het laatste af of ie ooit af komt.

Het jaar is niet geruisloos voorbij gegaan. Dat is te lezen. Wat het nieuwe jaar zal brengen? In ieder geval de bevestiging van negen huwelijken, maar ook de organisatie van 40-jaar Zonnebloem, afdeling Schipluiden. Daarnaast blijven mijn werkzaamheden voor de MUS natuurlijk doorgaan. Dat is echt het mooiste dat er is.

En verder……. Ik weet het nog niet, maar er zullen ongetwijfeld nieuwe zaken op mijn pad komen. Ik kijk er naar uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.