363. De laatste van 2018

De kerstdagen zijn weer voorbij. Heerlijke dagen met familie om ons heen. De warmte van kerst maakt plaats voor een koude wandeling. De schuurdaken zijn ‘s morgens bevroren geweest. Die ochtend moet de buurman, die naar het werk moet, met zijn ijskrabber langs de ramen van zijn auto. Hij heeft zijn auto al gestart en staat met handschoenen aan te krabben. Voor mij wordt het ‘s middags een wandeling door het mooie Midden-Delfland.

De bomen hebben hun blad verloren. Kaal staan ze langs de Vlaardingsevaart. Een van de bewoners laat zijn hond uit. Hij loopt los, maar luistert als hij tegen mij op lijkt te willen springen. “Down”, roept de man als hij zijn poging doet. “En zit”, roept hij er achteraan. De hond zakt door zijn achterpoten en zet zijn achterwerk op de koude straattegels. Ik steek mijn duim naar de eigenaar op. Waar ik van de week met de rolstoelers wandelde, is het nu licht. Geen kerstgroep meer in het kozijn.

Bij de valbrug sla ik rechtsaf. Het is stil op straat. In de Farm-I-See staat alleen de vrijwilligster achter de toonbank. De Dorpshoeve is ‘closed’. Bij Langelaan, de bloemen en plantenhandel, leeft men nog, de deur van de bestelbus staat open. Er wordt bevoorraad. Ik steek over. Een bewoner van het dorp die heeft geprobeerd om een fles bij de Albert Heijn in de ondergrondse container te gooien is gezakt voor zijn/haar missie. Het witte glas ligt om de container heen. Bij Albert Heijn zelf gaat de schuifdeur regelmatig open en dicht. De MUS staat op de parkeerplaats voor mensen met een invalidenkaart. De chauffeur staat kennelijk binnen, de MUS is onbeheerd.

Wanneer ik verder de Keenenburgweg bewandel kom ik de eerste kerstboom al tegen, nee, de tweede. De eerste staat nog fier op het pleintje voor het oude Raadhuis. De tweede heeft zijn beste tijd kennelijk gehad. De boom is ontdaan van zijn lichtjes en de versiering en is in de voortuin neergelegd. Het wachten is op de ophalende jeugd.

Ik vervolg mijn weg richting de Zouteveenseweg, om daar de Zuidkade op te schieten. Twee paarden hebben het schijnbaar koud, ze lopen in het land en hebben een deken op hun rug. Even verderop wemelt het van de nijlganzen. Waar komen deze vogels toch allemaal vandaan? Vrolijk grazend trekken ze het gras uit het land. Een wielrenner sjeest me rakelings voorbij. Hij heeft het tegemoetkomend fietsend echtpaar klaarblijkelijk niet eerder opgemerkt en schiet vlak voor me langs. Het gaat maar net aan goed. Aan de andere kant van het weiland spelen drie golfers hun spelletje. Ik blijf er even voor staan, als een van de mannen uithaalt. Het balletje schiet met een enorme snelheid hoog over de baan heen. Ik zie hem niet neerkomen en verbaas me er over, als ik langsloop, dat men het balletje steeds terug kan vinden.

Als ik verder loop gaat de A-4 onder mij door. Het verkeer raast over de snelweg, dit keer wel. De keren dat er een file staat is vaker dan doorrijdend verkeer. De vakantie heeft er kennelijk invloed op.

Inmiddels is de lucht betrokken. Ik hoef geen afweging te maken om rechtsaf te slaan, richting Schiedam. Doorlopen dan, richting Abtswoude, om vervolgens links af te slaan en het St. Maartensrechtpad af te lopen richting Kruithuisweg. Het is oppassen geblazen, er ligt paardenpoep op de weg, terwijl het paardenpad er speciaal voor is gemaakt. De wind is iets toegenomen, tijd om mijn handschoenen uit de zak te halen. Er komt een groepje hardlopers aan sjokken. Ze kletsen gezellig met elkaar. Geen groet, geen gedag.

Bij de Kruithuisweg het viaduct onderdoor. De reclameman heeft op een snelle manier zijn geld verdiend. Er liggen zeker vijftig, of misschien wel honderd in plastic ingepakte folders gestort. Het is uitkijken met oversteken voor een auto die van de golfbaanafslag komt. Dan oversteken het park in. Ik kies niet voor de geasfalteerde weg, maar het drassige pad. Vlak voor mij uit schiet een egeltje de kant in. Ik probeer hem nog te zoeken maar hij is me te slim af en is verdwenen. Ook hier kale bomen en struiken. Even verderop staan twee fietsen, een jongens- en een meisjesfiets. Ze staan op slot. Ik zoek naar de eigenaren maar zie ze een-twee-drie niet. Een stukje verderop twee jongeren, ze ontdekken elkaar. Verschrikt lopen ze van elkaar weg als ze me zien. Ik heb er geen verdere aandacht voor en wandel verder. Bij voetbalvereniging Delft ga ik achterom, dat wil zeggen door het park. Een vrouw laat haar hondjes uit. Ze zitten onder de bagger. Mevrouw groet me en loopt achter haar hondjes aan.

De betrokken lucht van eerder laat zijn druppels vallen. Niet echt veel, maar wat motregen. Ik zet de pas er in. Wil zo snel mogelijk naar huis. Opnieuw wandel ik over de A-4. Het verkeer rijdt nog steeds. Het is intussen twee uur geworden en nog geen file. Bij op Hodenpijl staat een lijkwagen voor de ingang. Nooit leuk, maar zo tussen de feestdagen al helemaal niet.

Ook nu zie ik golfers die een balletje slaan en dat terwijl het weer niet echt uitnodigt. De baan is besproken, dus ga je. Dan zie ik uit Schipluiden opnieuw de MUS aan komen. Er wordt gezwaaid, dat ken ik, ik heb dat ook, de hele rit zwaaien. Zo’n handje dat vroeger in de auto werd geplakt zie ik zo weer voor me.

Bij de driesprong neem ik de waterkantzijde. Een waterhoentje verzamelt takjes. Is ie nu al aan ‘t nestelen? Een fuut duikt onder en komt met een klein visje tussen zijn snavel weer boven. Twee keer slikken en weg is het visje.

Een fietsende app-er heeft mij op het laatste moment pas in de gaten. Hij kent kennelijk de campagne: ‘‘Héy, flappdrol’ niet.

Bijna thuis. Nog even oversteken bij de kruising Tiendweg/Dorpsstraat. Ook hier is het oppassen, want auto’s rijden rustig door, ook als je staat de wachten, zebrapad of fietsoversteken het maakt niet uit. Er wordt hier geen 30km gereden.

Dan de wijk in, de Westlander. Twee fietsende mannetjes hebben een beiden een kerstboom achter zich aan. Touw om de boom en bevestigd aan de bagagedrager. De centjes zijn verzekerd en komen bij het inleveren binnen.

Er staan nog twee containers in de wijk. Zouden ze deze weghalen voor oudjaar. Risico van brandstichting is aanwezig.

Bijna 6km gelopen. Nog 35 meter, ik loop om om de 6 aan te tikken. Een klein beetje nat, maar wel weer heerlijk genoten. De laatste tocht van 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.