348. Studenten in de Tuinbouw

Het is een bijzondere solexrit. Maar wel een in de positieve zin des woords. Ik heb op het schema al gezien dat de rit langer gaat duren dan ik gewend ben. Wanneer ik om 10:10 uur richting de Tuinderij rijd, miezert het licht. Buienradar had me er al voor gewaarschuwd. Toch maar een jas opzoeken straks.

Bij de Tuinderij aangekomen kom ik mijn bezemwagenmaatje al tegen. “Ben je bekend in het Westland?” vraagt hij mij. “Hoezo?” vraag ik hem. “We gaan naar Tomatoworld in Honselersdijk en naar Westlandpeppers in de Lier.” De laatste locatie weet ik te vinden de eerste moet Google Maps aan te pas te komen. We zijn net aan uit te zoeken hoe we zullen rijden als het sein wordt gegeven dat onze groep is gearriveerd. Zij zijn met een bus van de Tuinderij opgehaald bij het station in Delft. Een groep Amsterdamse studenten die zich hebben ingeschreven voor een culturele informatieve dag, die is georganiseerd door Greenport West-Holland. Greenport is een organisatie die in samenwerking met overheden, ondernemers en kenniscentrums de tuinbouwsector aan het licht brengt. Twee organisatoren van laatstgenoemd bedrijf begeleiden de groep.

Deze dag staat in het teken van Dutch Agri Food Week. Een evenement gelijkend op ‘kom in de kas’, maar dan meer georganiseerd voor een doelgroep. Dit keer studenten die zich hebben ingeschreven voor de Solex Groente Tour. Zij stappen op een solex rijden naar Tomatoworld in Honselersdijk, doen er een rondleiding en workshop om hun rit later voort te zetten naar Westlandpeppers in De Lier. Ook daar zal men door de kas wandelen en een challenge doen.

Voor 20 mensen staat er een solex klaar. Die zijn er niet. Een aantal laat het afweten. Ook na nabellen komen ze niet opdagen. Dan maar met een kleinere groep op pad. We moeten de kortste weg nemen naar Tomatoworld. Tijd is geld. Wanneer we het terrein op komen rijden, staat men te filmen. “Zo vaak hebben we dat niet dat er mensen op solexen binnen komen rijden”, zegt de filmende vrouw.

We krijgen een hartelijk welkom. De tomaatjes staan in bakjes op de tafel en al snel gaat de eerste het mondje in. Na een kopje koffie of thee doet Miranda van den Ende, directeur, de rondleiding op het bedrijf. We lopen langs diverse bilboards waarop o.a. staat beschreven hoe het gaat met de wereldbevolking, de uitstoot van CO2, de samenhang tussen licht, water en toevoegingen. Maar ook over de voedselschaarste straks bij de overbevolking. Men krijgt te horen wat een zak zaad kost van een kilo tomatenzaadjes, waarop men de tomaat teelt. Een diversiteit aan zaken rond dat ene rode bolletje. Hierna gaan we de proefkas in. Een witte jas en overschoenen doen hier de hygiëne. Zo’n 80 verschillende tomatenrassen, hebben een plekje gekregen in een klein warenhuis. Terug in de ontvangstruimte wordt de stand met verschillende soorten tomaten nogmaals getoond, niet aan de plant, maar in een bakje. Vele soorten, cocktail tomado, cherry tomado, coeur de boef (het ossenhart), snack tomado, beef tomado, wine tomado, prune tomado, common tomado. Hiervan mag men natuurlijk proeven en dat alleen al is een beleving op zich.

Wanneer Miranda vraagt welke studierichtingen de studenten volgen, blijkt er een diversiteit aan studies. Rechten, geneeskunde, luchtvaarttechniek, mechanica, maar geen studie op het gebied van tuinbouw en voedsel. Toch ziet men wel degelijk kansen door de innovatieve krachten die men gebruikt bijvoorbeeld in de luchtvaart.

Het is tijd voor een workshop. Het maken van Oma’s tomatensoep. Een toast maken met o.a. tomaten en het maken van een vruchtensalade. De studenten verdelen zich over de diverse tafels en wij, begeleiders, mogen toekijken en later mee-eten. Want wat is gemaakt wordt ook ter consumptie aangeboden. Tomatoworld heeft er luxebroodjes bij beste besteld en de maaltijd is compleet.

Na de maaltijd rijden we op de snelste wijze naar Westlandpeppers. Hier wacht Bram Kloosterman ons op om de groep mee te nemen door het proces van pepers. Maar eerst gaat de witte jas aan en het witte mutsje op. Hygiëne is belangrijk. Ook hier een geïnteresseerde groep. De immens hoge kassen laten planten zien die vol hangen met vruchten. Al loopt het seizoen al een beetje ten einde. Bram legt uit hoe het productieproces in zijn werk gaat, we lopen door de sorteerruimtes en hij vertelt hoeveel kilo er zo van een plant afkomt. We wandelen langs planten waar men bezig is met experimenteren. Een mooie rode peper met een heerlijke fijne smaak, bijvoorbeeld. Men krijgt pepers in de handen gedrukt. “Proef eens wat de verschillen zijn”, zegt Bram. De telefoons staan constant op foto’s maken of een video en dat is niet voor niets. De mooiste opname zal worden beloond met een prijs van €250,00. De beoordeling ligt hier bij Greenpont, Tomatoworld en Westlandpepper.

Nadat we de kas hebben verlaten vindt de challenge plaats. Zittend aan een tafel gaan de studenten proberen om pepers te eten. Ze staan gesorteerd op heet, heter, heterst. Een student laat zich niet kisten. Men eet. “Durf jij die”, vraagt de een aan de ander. Een student heeft een peper afgeknabbeld waarbij hij de tranen in de ogen heeft gekregen. Er komt een zakdoek aan te pas. Een ander durft nog verder te gaan en pakt een van de meest gepeperde. Zijn gezicht spreekt boekdelen. Dit is niet lekker, maar winnen is belangrijk. Dan plots staat hij op. Hij heeft een maagkramp. Pepers doen wat met je, als je ze onverantwoord opeet. Hij bleef lang weg en maakte gebruik van het toilet. Sommige studenten nemen pepers mee. De verrassing voor hun huisgenoten zal groot zijn als men zo’n pepertje krijgt voorgeschoteld.

Het is tijd om de thuisreis aan te vangen. De solexen worden opgezocht, maar we vertrekken niet eerder dan dat we met Bram op de gevoelige plaat zijn gezet.

De Burgemeester Crezeelaan wordt afgeracet, we buigen af naar de Kleine Zijde om zeven minuten later weer het terrein van de Tuinderij op de rijden.

Een prachtige verrassende dag waar ik als voorop rijder aan mocht deelnemen. Het heeft mij een mooi inzicht gegeven in de teelt van tomaten en pepers, al moet is eerlijk bekennen dat ik er al het nodige van wist. Als 10-jarige ging ik vroeger al mee met mijn vader om tomatenkistjes te papieren, tomaten te plukken en komkommers te snijden. Maar voor deze studenten heeft het heel wat opgeleverd en misschien levert het nog meer op als ze de prijs krijgen overhandigd. Een leerzame dag die werd besloten met een hand van de dankbare studenten.

2 gedachtes over “348. Studenten in de Tuinbouw

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.