338. De MUS nu al geslaagd te noemen

Wanneer de overheid en het pensioenfonds jouw ‘salaris’ gaan betalen ‘zou’ je meer tijd moeten krijgen. Dat is ook zo. Je bent zelf verantwoordelijk voor de tijdsinvulling van de dag. Niet direct overal ja op zeggen, maar ook oppassen dat je jezelf daardoor niet buiten de vraag laat vallen.

Zo heb ik me ingeschreven voor het vervoersproject De MUS (Midden-Delfland UitgaanService) vanaf 3 januari is het project actief. Mensen worden opgehaald en gebracht naar waar men naar toe wil. Er is wel een restrictie. Het moet binnen de grenzen van Den Hoorn en Schipluiden.

Het geleasde karretje komt bij Bringo vandaan een bedrijf dat karretjes maakt voor o.a. golfbanen. Zo is ook ons karretje een golfkarretje. De gemeente Midden-Delfland samen met de Stichting Welzijn Midden-Delfland, Pieter van Foreest en Stichting Doel zijn de opdrachtgevers van het project. Zij bepalen ook gezamenlijk aan welke veiligheidseisen het karretje moet voldoen en zo worden er deuren ingemaakt en krijgt het veiligheidsgordels. De coördinatie ligt bij Doel. Er worden chauffeurs gevraagd. Het project kan van start.

Besloten is om het een proefperiode te geven tot aan 1 april 2018. Daar moeten mensen aan wennen. Niet aan de vervoerskosten, want die zijn er niet, het project is vooralsnog gratis. Maar wie gaat er nou in zo’n raar karretje zitten? In het begin loopt het geen storm, langzaamaan komt het op gang. Er is iemand die graag naar het zwembad wil en dat zelf niet meer redt. Daar moet even een uitzondering op worden gemaakt. Dat gebeurt. Er worden op eerdere vastgestelde grenzen twee uitzonderingen gemaakt: Het Reinier de Graafziekenhuis en zwembad Kerkpolder. Zo kan mevrouw worden vervoerd om naar het zwembad te gaan. Ze boekt direct voor elke maandag, zelfde tijd. Ze is een ambassadeur voor de MUS. Verkoopt het binnen haar kennissenkring. In de Schakel Midden-Delfland komt elke week weer een berichtje over de MUS. Vier of vijf ritten per dag en soms een dag helemaal niets. Leeft het wel? Leest men wel? Kan dit een succes worden?

Inmiddels ben ik al weer geruime tijd betrokken aan de MUS. Samen met nog drie vrijwillig chauffeurs en twee mensen van de Stichting Doel. Hier zijn mensen aan verbonden met een achterstand op de arbeidsmarkt. Men bemiddelt en probeert hen terug te laten keren in het sociaal gebeuren en arbeidsproces.

Het wordt 1 april. De proefperiode is afgelopen en in de Schakel Midden-Delfland wordt aangekondigd dat vanaf 1 april er kosten zijn verbonden aan een rit. Men kan losse kaartjes kopen à € 1,50 per rit. Kaartjes kunnen slechts bij het Gemeentehuis, Akkerleven en de Kickerthoek worden gekocht. Een enkel kaartje is eigenlijk geen totale optie. 10-rittenkaarten worden in het leven geroepen. 10 ritten krijgen, 9 betalen. Ik heb de eerst betalende klant. Ik rijd nog even met mevrouw langs bij Akkerleven voor het ophalen van zo’n 10-rittenkaart. Het is wennen met het datumstempel. Ritten moeten op de kaart worden afgestempeld.

Het onbekende van zo’n voertuig schrikt soms af. “Daar ga ik echt niet in”, hoorde ik een potentiële klant zeggen. Bij de Albert Heijn zet ik ‘m pontificaal voor de deur als een klant zijn boodschappen doet met de MUS. Hij moet rijden, gepromoot worden en dit is een goede plek. De koffieochtend in de Dorpshoeve ook zo’n punt. Maar wat er gebeurt, het aantal ritten neemt juist af. Is het de prijs? Zijn we te duur? Hele dagen staat het karretje bij mij aan de Westlander. Maar ook de andere chauffeurs hebben er last van dat er bijna niemand meerijdt.

Ik meld het bij de coördinator. Maar overleg tussen de vier partijen om er iets aan te doen kost weken, maanden. Ik besluit de wethouder in te schakelen en dan gaat het snel. Donderdag gebeld, maandag een besluit: het wordt opnieuw gratis. En dat is te merken. Opeens loopt het aantal ritten op. Zo erg dat er soms ‘nee’ moet worden verkocht.

Meer mensen gaan gebruik maken van de MUS voor het ziekenhuis. Geen parkeerkosten, en als je klaar bent even bij de portier langs lopen. Deze belt de MUS en binnen tien minuten zijn we er.

Er wordt niet meer betaald voor de rit, maar de chauffeur krijgt regelmatig een fooitje. Een mooi potje om zo af en toe iemand in eenzaamheid uit het isolement te halen en een kopje koffie te gaan drinken. Dit wordt betaald uit het fooienpotje. Maar ook krijg ik een kopje koffie aangeboden als ik iemand op ga halen bij het ziekenhuis en daar hoort een gevulde koek bij of ik krijg een trosje druiven. Mensen waarderen het, dat is duidelijk.

Het Algemeen Dagblad is geïnteresseerd en een journaliste neem ik een dag op sleeptouw. De Krant op Zondag wil er meer over weten, belt me en plaatst er een artikel over. De Schakel Midden-Delfland plaatst er een stuk over. Aandacht alom, dat is prima.

Inmiddels heb ik tot twee keer mijn eigen auto moeten halen omdat de MUS leeg was. Zoveel ritten op één dag dat de accu leeg is. Naar een oplossing wordt gezocht.

Soms rijd ik een buitentijdse rit, een stukje voorlichting bij bijeenkomsten. Het ophalen een afscheid nemende pastor. Het is leuk om te doen. Het is regelmatig passen en meten om er op tijd te zijn. Sluiproutes waar een paaltje staat en er aan beide zijde slechts vijf centimeter over is. MUS-meerijders knijpen ‘m soms als je over het fietspad rijd. Schoolgaande jeugd die niet opzij gaat. Wandelaars die drie breed blijven lopen. Het blijft opletten en aanpassen. We zijn gast op een fietspad. Er wordt druk gewerkt aan vergunning om over alle fietspaden te rijden en niet alleen de Tramkade, waar we wel vrijstelling voor hebben.

Het project is een succes gebleken. Al ontstaan er gaten in de chauffeursbezetting. Op een vacature zijn aanmeldingen gekomen. Wat betekent dit voor de vertrouwde gezichten op de MUS Na de proefperiode vindt er nog wel een evaluatie plaats over de verlenging.

Intussen is de MUS binnen het gebied goed bekend. Mensen weten wie er rijdt, het is constant handen opsteken en zwaaien. Er zijn sociale contacten ontstaan tussen chauffeur en klant. Men deelt het leven, er is een luisterend oor en een schouderklopje, een ondersteunend woordje als je iemand naar het ziekenhuis brengt.

Hoe kunt u reserveren? U boekt een rit op maandag t/m vrijdag tussen 9:00u en 17:00u via het telefoonnummer 06 20 77 83 70 of via mailadres: De­Mus@ggz-delfland.nl.

Voor mij mag het project verlengd worden en worden omgezet naar een definitieve plek binnen de Midden-Delflandse samenleving. Uitbreiding met vervoer naar Maasland en het station in Delft. De MUS is nu al geslaagd te noemen, is mijn mening. Ik wil me er graag voor inzetten.

Een gedachte over “338. De MUS nu al geslaagd te noemen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.