328. Wat vond u van het Varend Corso 2018?

2018, het 21e Varend Corso. Op vrijdag zit ik al op mijn geijkte stekkie te wachten op de eerste boot. Een boot van de Reddingsbrigade Vlaardingen cirkelt over het brede water van de Vlaardingse Vaart. De molen heeft zijn wieken in de X-stand stand. Het is nog niet druk, tenminste beduidend minder druk dan voorgaande jaren. Ik ben in blijde verwachting.

Zoals afgesproken fiets ik van de ‘goede’ kant van het dorp naar de andere kant. Ik ervaar het direct, de brug gaat omhoog. Behendig draait het nog jonge meisje vlak voor mijn neus de valbrug in de L-stand. Het is half twee. “U bent de laatste boot waar ik de brug voor ophaal”, zegt ze, “i.v.m. het Varend Corso.” Mevrouw de schipper gooit haar drie euro in de zak van de brugwachtster. Het meisje heeft moeite om de klink weer op de brug vast te trappen. “Dat kost kracht”, fluister ik haar toe. Ze lacht.

Dan, als de boom is opgetild, fiets ik, terwijl het rode licht nog knippert de brug over naar mijn vaste publieksplaats. De stoelen staan er al en mijn voormalige buurman heeft de koelbox gevuld en staat aan de rand van het water. Een boot die al drie jaar onbeheerd aan de kant ligt en flink water maakt is een plekje verschoven, zodat het uitzicht optimaal is.

De eerste boot komt rond twee uur onder de brug door zetten. Een klein bootje, eenpittertje, met het woord ‘voorverkenner’ op de kop van het bootje. De schipper blijft wijselijk onder de brug liggen en vermijdt daarmee de warmte, want warm is het. Mondjesmaat komen mensen achter ons doorlopen en zoeken een plekje langs de waterkant. Dat is dit jaar niet moeilijk, geen rijen dik en zeker niet druk. Tijd voor een ijsje. Een ijscoman heeft zijn busje op het bruine gras gestationeerd en verkoopt, maar ook voor hem dit jaar geen topjaar.

Wanneer ik achterom kijk, kijk ik recht in een bos onkruid. “Dat is de Honey Highway”, zegt een van de bewoners van het Windrecht. Een schande dat deze troep er staat. Een bezoeker die ons gesprek hoort vraagt of de gemeente Midden-Delfland aan het bezuinigen is en het onkruid maar laat groeien. “Het is voor de bijen”, zegt de bewoner, “maar nu vliegen ze er met een grote boog omheen”. “Het vervelende is dat het volgend jaar over het hele grasveld is uitgezaaid”, zegt een andere aanwonende. “Een schande, er zijn brieven over geschreven aan verschillende instanties, maar er is geen gehoor.” Ik begrijp wat hij bedoelt en maak er een foto van. Een grapje voor op mijn Facebook.

In de verte horen we muziek. Als je gaat staan zie je net boven de dijk de eerste paradeboot in de verte aankomen. Het heeft een groot zeil aan boord waar de wind vat op heeft. Bijna zijwaarts komt de Westlander onze kant op. Dan komt de speakerboot onder de brug door. Waar de omroeper iemand verwacht die de aankondiging doet, is er niemand. Vanuit de boot probeert hij de mensen te bereiken. “Vaart alles in een keer door”, vraagt een naast ons, onder een paraplu, zittende oudere. “Hier is toch altijd een stopplaats.” We moeten de man mededelen dat dit niet van toepassing is, Waarom niet? Geen idee.

Dan komt de boot van Vlaardingen de brug onderdoor. Het zeil is gestreken en gaat ook niet omhoog. Figuranten zwaaien enthousiast met Nederlandse wimpels. Een geel vaandel met daarop de rode Leeuw wordt heen en weer gezwaaid. De schipper heeft kennelijk niet in de gaten dat het publiek aan de overzijde staat, aan de andere kant hebben een tiental mensen een plekje gevonden bij de molen. De andere schepen blijven ook aan de overzijde varen, waardoor details niet tot weinig zichtbaar zijn.

Na de boot van Vlaardingen de jeugdboten. Slepertjes die de kinderboot voortrekken. Enthousiast kijken de kinderen rond, een enkele zingt en klapt op de maat van de muziek die op de boot wordt gedraaid mee. Een schipper uit Schipluiden zwaait als hij langs komt varen. Langzaamaan varen de schepen voorbij. Weinig spectaculairs is mijn mening. Een mooie boot van Delft en ook die van Schipluiden maakt indruk. Maar doorgaans zie ik toch weinig vernieuwends en lijkt de jeu er een beetje af. Ik vind dat er veel van hetzelfde is. Arrangeurs en bloemenstekers hebben kennelijk ook rekening gehouden met de weersomstandigheden waardoor de kleurenpracht, van voorgaande jaren is verdwenen. Wat me opnieuw opvalt is dat er voor sommige figuranten veel te weinig loopruimte is gecreëerd.

Als de boten weg zijn, is de kade weer snel leeg. Ik hoor meer geluiden van mensen die enigszins teleurgesteld zijn in wat men heeft gezien. Er is beslist werk van gemaakt, alleen het nieuwe, het mooie, het verrassende is er een beetje vanaf. Misschien moet men naar eens in de twee jaar gaan waardoor er mogelijk meer geld beschikbaar is en ideeën beter zijn uitgewerkt.

Op zaterdag worden de eerste prijzen uitgereikt. Men kijkt er reikhalzend naar uit. Sommige hebben zich al rijk gerekend. De nominaties zijn op vrijdagavond al uitgereikt, dan is het wachten.

Op Zondag mag ik zelf deelnemen aan het spektakel. Ik ben vertegenwoordiger voor de Gemeente Vlaardingen en sta als figurant op de eerste boot met het zeil. Ik ga mijn uiterste best doen om een mooie en goede strijder uit te beelden. Ik hoop dat het niet te warm is, niet alleen voor mij, maar ook voor de decoraties van bloemen, groente en fruit. Ik zal naar u zwaaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.