325. Klompenmaker in Delft

Het is woensdagmiddag als ik bij Bagels & Beans met mijn lief een broodje ga eten op de Markt in Delft. Waar Bagels & Beans op hun website schrijven: ‘Bij ons gelden andere regels. Als je binnenkomt, voel je het meteen. Waar dat ‘m in zit? De sfeer, de mensen, de rust. Meestal kleine dingen. Te veel om op te noemen, eigenlijk. Maar ze hebben allemaal één ding gemeen: aandacht’, heb ik toch echt iets gemist. Om even over twaalf uur een broodje bestellen dat om tien minuten over half een wordt neergezet, kan geen sprake zijn van aandacht. Een mooie bijkomstigheid is wel dat je van wat er gebeurt op de Markt in Delft op het gemak kan genieten.

Waar we spontaan een broodje zouden eten bij de Brasserij in Delft blijkt deze dicht. Mijn echtgenote heeft het plan opgevat om dan naar Bagels & Beans te gaan, zij heeft daar eerder een heerlijk broodje gegeten. We zetten de fietsen in de schaduw weg, zodat we straks geen hete kont hebben bij het opstappen. De thermometer aan de muur geeft 31°C aan. Er komt onder het zonnescherm een tafeltje met twee stoeltjes vrij. We bezetten die plekken. Al vrij snel komt het meisje met het bruine schort aan de tafel. We geven de bestelling op en het meisje loopt weg. Het is druk op ‘t terras. Alle stoelen zijn bezet en als er een vrij komt is ie al bezet als de klant haar of zijn tas pakt. De meiden van de bediening lopen hard. Er staat een rode kleur op hun wangen en die is niet van de make-up.

Na een minuut of vijf staat mijn glas Russische ‘cola’ (Wostok) op tafel. Mijn vrouw gaat voor een middel glas Sinaasappel (versgeperst). Dan is het wachten.

De meiden van Bagels & Beans lopen af en aan. Een groepje studenten dat vlak na ons is aangeschoven en hebben besteld, hebben hun drankje nog niet, waarop een van de vrouwelijke studenten even binnen gaat vragen. Ze worden rap daarna bediend. Wij kijken elkaar aan. ‘Moet ik ook naar binnen’. Er is genoeg te zien, we hebben een goede zitplaats, dus laat nog maar even.

Net onder het beeld van Delftse Hugo staat Peet Vermeulen met zijn klompenhandel. Een rijkversierde kar met vlaggetjes en materialen om een klomp te maken. We bekijken het van een afstand en zien een Chinees of Japans echtpaar met hun dochter filmen en foto’s maken. Peet doet zijn praatje en na een luttel aantal minuten vertrekt het echtpaar, maar zonder klompen, de Markt af. Hij maalt er niet om en blijft lachen.

Er komt een oudere man naast ons zitten die aan ons vraagt hoeveel treden de Nieuwe Kerk heeft. Heel even denk ik aan een overhoring van mijn kennis. Maar als ik heb gezegd dat het 376 traptreden zijn, geeft meneer aan dat dit te gek voor hem is. Hij gaat de toren niet beklimmen.

Onze aandacht wordt opnieuw getrokken door de vele buitenlandse toeristen. Camera’s snorren en de kerk en het stadhuis worden veelvuldig vastgelegd. Over de Markt rijdt zo nu en dan de Delft Shuttle Service, zoekend naar klanten die mee willen rijden. Een vrachtwagen komt het marktplein op rijden om zijn dranken te lossen. De hondenuitlaatservice heeft kennelijk ook een klant aan de Markt.

Mijn gezicht gaat naar het grote beeld van Hugo de Groot. Al een flink aantal jaren staat hij op deze plek waar hij eerder midden op de Markt stond. Ooit werd ie jaarlijks onderscheiden door Prins Carnaval. Nooit liet hij zijn boek zakken. Hij houdt de veer in handen en kijkt wat er zoal op het marktplein gebeurt. Of zou hij ‘s nachts zijn mijmeringen aan het boek toevertrouwen. Hij houdt de klompenmaker Peter in de gaten, dat is zeker.

Wederom staan er mensen rondom de ambachtelijke klompenmaker. Hij vertelt er zijn verhaal over de wooden shoes en laat aanhoorders lopen in zijn product.

Een Braziliaan is geïnteresseerd en koopt. Even later zitten zijn schoenen in een tas en wandelt hij weg op Peet’s klompen.

Inmiddels is het broodje bezorgd. Alleen een mes. Ik heb leren eten met mijn eigen bestek, mijn handen, maar denk dat er een vork bij hoort. Ik schiet het meisje aan. Even later brengt ze de vorken. “Eet smakelijk”, zegt het meisje en loopt met een lachend gezicht weg. Ik neem het haar niet kwalijk, het is erg druk.

Een heerlijk broodje hebben we gekregen. Ik een rookkippetje, mijn eega een tosti. We eten onze vingers erbij op. Hier is aandacht aan gegeven. In rust eten we onze bord leeg, terwijl naast ons een Italiaans gezin de stoelen bezet en de mobiele brigade binnen is. Vier telefoons, er wordt niet gesproken, men kijkt niet naar elkaar en de telefoon is heilig.

Als ik ga afrekenen zie ik een bekend gezicht achter de balie. Even kan ik het niet thuis brengen. Het blijkt een bruidje te zijn dat ik een aantal jaren geleden heb getrouwd. “Aad? Aad van Meurs, toch?” Ze noemt haar naam en ik herinner het me weer. ‘Oh, ja’.  Ik reken af.

Nog even gaan we bij Peter kijken. Hij heeft een heel gehoor om zich heen. In het Engels doet hij zijn verhaal. Hij ontdekt mij en maakt ook naar mij een grappige opmerking. Hij is naast klompenmaker ook entertainer, grappenmaker. Zo houdt hij zijn aanhoorders ook aan zich gebonden. Men mag klompen passen. Hij heeft geitenwollen sokken bij zich. Schat de maat van de ‘feet’ in en laat instappen. Met plezier doet hij zijn werk, laat met een beitel nog even zien hoe men klompen maakt. De Braziliaan komt terug op zijn nieuw gekochte ‘shoes’. “My life has changed so much since I put on these beautiful shoes”. Goed gedaan Peet, dat je nog maar veel ‘wooden shoes’ mag verkopen. Hij is een bijzondere ambassadeur voor Nederland.

We nemen afscheid en wensen Peet succes. Het zweet loopt van zijn voorhoofd, zijn boerenkiel heeft natte plekken. Mensen vermaken, het is ‘m op het lijf geschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.