311. Wat een onding is mijn telefoon eigenlijk

Wat een onding is mijn telefoon toch eigenlijk. Nou ja, onding, ik ben eraan verslaafd, ik durf het gerust te bekennen. Elke keer als ik dat piepje hoor, zeggen mijn hersenen dat ik moet kijken. Ook op trilstand zetten is geen optie. Je staat met iemand te praten en in je broek- of borstzak voel je die trilling. Afgeleid, en niet meer bij het gesprek, ben je al bezig met wie het zal zijn. Maar ook zonder geluid of trilling brandt zo’n telefoon in je broekzak, tenminste bij mij wel. Stiekem kijken of gewoon zo op tafel leggen dat ik zie dat het scherm oplicht.

Facebook, Instagram, Whatsapp, Twitter, e-mail. Wie heeft mijn Facebookberichtje geliked, wie heeft er een berichtje ondergezet, waarom brandt er een rood 1-tje, 2-tje of 3-tje boven het symbooltje van één van bovenstaande apps. Iemand heeft gekeken, gereageerd. Wie dan? Dat wil je weten.

Eigenlijk verafschuw ik mijn eigen telefoon. 24 uur per dag was hij mijn tipgever, mijn afleider, mijn pleaser, mijn onding. Zelfs ’s avonds ging ie mee naar het nachtkastje, bang dat ik iets zou missen. Het leek er zelfs op dat ik erop ging slapen. Dat deed ik ook. Mijn telefoon lag op een gegeven moment onder mijn hoofdkussen om de ’s nachtse bewegingen te rapporteren. Zogenaamd om mijn slaapritme te kunnen vastleggen. Ook daar heb je een app. voor. Het minste geringste geluidje of trilling onderbrak mijn slaap waardoor ik rechtop in bed zat. Ik ben er mee gestopt. Laat de telefoon tegenwoordig beneden liggen, daar mag ie gaan tot ie een ons weegt, ik hoor het apparaat niet en slaap weer rustig een nacht door.

Ook de avonden zijn niet meer zoals ze vroeger waren, Wordfeuden op elk tijdstip want mijn tegenspelers slapen kennelijk niet, nooit. Alle applicaties kan je uitzetten, toch kijk je ongemerkt. Zou die ander al een zet gedaan hebben?

Ergens is het de uitvinding van de eeuw. Toch betrap ik mezelf erop dat ik mijn rust niet meer neem. Je blijft altijd in contact met wie dan ook. Iedereen kan je bereiken, overal, altijd. Heel even heb ik overwogen om mezelf van Facebook af te gooien, maar wat ga ik missen? Degene die nooit op Facebook heeft gezeten zal zeggen, “nou gewoon niks”. Maar als je er al zo’n vijf/zes jaar aan verbonden bent is dat niet makkelijk.

Voor vrienden hoef je geen Facebook te hebben. Want Facebook vrienden zijn geen echte vrienden, zijn net als ik benieuwd naar wat de andere kant van de lijn doet/beleefd. Nieuws, face-to-face, is er niet meer. “Oh, las ik al op Facebook.”

Laatst betrapte ik me erop dat ik zelfs drie kilometer terug fietste omdat ik mijn telefoon was vergeten, lag nog thuis. Ik verwachtte niets, maar ging toch gewoon terug. Eigenlijk te zot voor woorden.

Vanmorgen zat ik in het ziekenhuis te wachten. Ik zat er met zo’n dertig mensen in de wachtkamer, waaronder twaalf van (naar schatting) onder de dertig jaar. Zij hielden constant hun telefoon in de hand. Zo erg zelfs dat toen de display M016 aangaf, betrokken patiënt zijn beurt voorbij liet gaan toen deze op de display passeerde omdat zij constant met de telefoon bezig was. Ze moest een nieuw nummertje ophalen. Maar ook ouderen hadden meer aandacht voor hun telefoon dan rechtuit.

Waar het wel goed voor is is voor het noodnummer of 112. Dat zijn nummers die nog van enige betekenis zijn. Zoals ook de app. Hartveiligwonen, een prachtige app. is.

De hele dag door krijg ik via verschillende media mee welke bijzondere en waardevolle apps. er nu weer op de markt zijn verschenen. ‘Gratis. Moet je beslist downloaden’, staat er dan bij. Echter na twee weken gratis zit je aan een abonnement vast voor de prijs van €4,95 p/m.

Ik word er een beetje moe van. Ik wil met mezelf afspreken slechts tussen 08:00 – 10:00 uur en tussen 20:00 – 22:00 uur te kijken. De rest van de dag laat ik het ding links liggen, of rechts. Tenzij het een telefoongesprek is, daar maak ik een uitzondering op. Dus krijg je niet snel een antwoord van mij dan weet je, wat daar de reden van is. En heus de geest is gewillig, maar het vlees is zwak, ik zal dus best nog weleens zondigen, maar de spelregels zijn duidelijk.

Een gedachte over “311. Wat een onding is mijn telefoon eigenlijk

  1. Herkenbaar Aad! Ik laat mijn mobiel nog met gemak thuis als ik boodschappen ga doen en vergeet hem soms mee te nemen. Lekker rustig! Goed plan die tijdsblokken. Misschien ga il dat ook wel doen!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.