310. Rust, maar ook heel wreed

Zittend op een bankje kijk ik aan de rand van de waterkant over de Vlaardingsevaart naar de Korpershoekmolen. De prachtige molen, zo’n markant punt in het Midden-Delflandse. De wieken staan stil. De bovenste wieken staan op tien voor twee. Ik zoek er even mijn rust. Kijk over het water, waar vlak voor mij een waterhoentje bezig is zijn kroost te leren zwemmen. Zijn of haar kroost is nog zo klein dat ze op de rug mogen meevaren. Dan plots kukelt er een van de rug en gaat kopje onder. De kleine spruit blijkt al te kunnen zwemmen. De andere drie kleintjes volgen hun broertje of zusje en springen pardoes ook in het diepe water. Het is een koddig gezicht, die kleine donkere kuikens met hun rode snaveltjes.

Een klein stukje verder daalt een blauwe reiger op de rand van een aangelegd bootje. Met zijn tenen omklemt de vogel de rand. De rand is zo smal als de poten van onze grijsaard. Ik vind het altijd oude vogels als je ze ziet staan met hun afgezakte schouders. Met zijn scherpe ogen en scherpe snavel houdt hij goed in de gaten wat er gaande is. Al snel valt zijn oog op het jonge spul van het waterhoen. Dat zal toch niet gebeuren, gaat er door mijn hoofd. Ik loop naar het bootje en kssttt hem weg. Hij draait zich om en kijkt mij aan met een blik van: Sodemieter op, man, dit is mijn eten.

Ik probeer het nog een keer, dan stijgt hij op, slaat zijn lange vleugels uit en duikt op een van de kleintjes. Hij pikt zo’n kleintje zo uit het water. Nog eenmaal draait hij om mij heen, alsof ie zeggen wil: Zo doe je dat. Het waterhoentje maakt een snerpend geluid en zwemt zo snel als hij kan terug naar zijn nest. De kleintjes snellen er achteraan. Ja, zo is de natuur, hard.

Even verderop komt van onder de Trambrug een kano aanvaren, een al wat oudere man peddelt langs de waterkant. Hij knikt als hij hij mij ziet zitten. Een heerlijk gevoel lijkt me.

Van onder de brug komt uit het Westland een plezierjacht aanvaren. Mary-Jo staat er op de voorkant van het scheepje. Zou het de naam van zijn vrouw of van twee dochters zijn, vraag ik me af. De boot voert een groen-witte vlag, het Westland dus. Een man met een ontbloot bovenlijf dat asociaal donkerbruin is staat aan het stuur. Hij heeft een corpulent en goedgevuld figuur het type ‘burgemeestersbuikje, waar hij zijn bierflesje op kan parkeren’. Twee dames en een heer zijn zijn medepassagier. Ze vermaken zich, de glaasjes witte wijn staan op het tafeltje. “Môh”, roept de man, als hij mij ziet zitten. Hij steekt zijn rechterwijsvinger op. Zij varen rustig richting Vlaardingen.

Een Schipluidenaar komt aanlopen en zoekt zijn boot. Hij heeft een blikje bij zich. Ondanks dat het al enige tijd niet heeft geregend, begint hij te scheppen en giet het water uit zijn boot terug naar waar het hoort. Even later komt zijn echtgenote aanlopen. Ze heeft een mand bij zich en stapt in. Het is kennelijk de mand met proviand. Nog even wordt er de tijd genomen om te scheppen dan vertrekt het kleine kajuitscheepje. Onder de brug kiest het zijn water, richting De Lier.

Een klein eindje terug zitten twee jongemannen te vissen. Ze hebben kennelijk ook overnacht, hebben een koepeltentje aan de rand van het water neergezet. Een bijna leeg kratje bier geeft aan dat ze er al even zitten. De stretcher staat uit, daar ligt men in het zonnetje te wachten op het signaal dat klinkt als er wat wordt gesabbeld aan hun aas.

Ik voel de rust bij mij terugkomen als er even niets gebeurd. Ik kijk naar de molen. Zijn wieken staan nog in dezelfde stand. Er wordt niet gemalen, maar de rust en het uitzicht geven rust. Het waterhoen heeft zijn kleintjes weer op zijn nest. De blauwe reiger heeft zijn maal. En ik, ik kan weer een verhaaltje schrijven, hoe mooi Schipluiden kan zijn, maar ook hoe wreed soms.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.