285. Muziek is leven, leven is muziek

Er zat en zit altijd muziek in de familie Van Meurs. Zoals ik al eerder heb geschreven, als je zo zeven/acht jaar oud bent brengt Vader Lau een trompet mee van de muziekvereniging waar hij zelf lid van is. Hij is er eerste baritonist.  Maar al eerder zijn onze talenten gescout. We, Martin en ik, zingen in het jongenskoor van Henk Ortgiess, onderwijzer van de toenmalige vijfde klas, nu groep zeven. Het is doorgaans zingen in de kerk en zo af en toe op school of bij een bejaardenpartij.

Een keer mag ik zelfs solo zingen. Tijdens het Marialof ben ik degene die vanaf het koor, hoog achter in de kerk, het Ora Pro Nobis uit mijn keel laat klinken. Dat is overigens niet omdat ik de beste stem heb, maar omdat eerste zanger Theo ziek is, maar toch.

Als eerste en oudste uit het gezin Van Meurs krijg ik een trompet in handen. Eerst nog wat onwennig om daarna onder leiding van vader de eerste klanken uit te stoten. Kinderen in de klas worden ineens mijn vriendje, waar men mij eerst niet ziet staan. Maar ik doe iets bijzonders, dat is interessant en dat krijgt de aandacht. Dan ga je met vader mee achter op de bromfiets richting het St. Jorisgasthuis, het gekkenhuis voor velen. Ik heb me daar altijd de mens tussen de mensen gevoeld.

Op dinsdagavond voor de repetitie krijg ik, en later ook alle drie mijn broers, les van de dirigent Adri Kornet van de muziekvereniging ‘Kunst Na Arbeid’. Je krijgt van hem huiswerk mee. Krijg aanblaastechnieken en moet zelfs proberen om een appel door te bijten met je lippen. Dat is mij echter nooit gelukt. Na een week worden de vorderingen besproken en getoetst. Meetrappen, tellen tijdens het spelen, leert hij je door met zijn eigen voet op jouw voet te trappen. En dat ging niet zachtzinnig. Het zal en moet erin komen. Tellen is belangrijk tijdens het maken van muziek.

Tijdens de rondgang met Kerstmis door het St. Jorisgasthuis, mag je dan voor het eerst mee tussen de grote mensen. Het orkest doet op de avond traditioneel een rondgang langs alle paviljoens. Er worden kerstliederen gespeeld en koralen. Altijd een indrukwekkend gebeuren. Je ziet de mensen die buiten de maatschappij zijn gevallen, en die men niet meer thuis wilde hebben. Opgesloten zijn en verbannen zijn achter dicht gesleutelde deuren. Als kind is dit vaak niet te bevatten en onwezenlijk ook. Je bent acht jaar en komt in aanraking met alleen maar mensen die het zelf niet meer kunnen. Soms droom ik ervan.

Dan komt er het moment dat je in uniform de straat op mag. Koninginnedag, de reveille en opnieuw de rondgang door de ellelange gangen en mooie tuinen van het St. Joris Gasthuis. Een prachtige tijd. Ik ben er 23 jaar lid van geweest.

Als er een carnavalsfeest wordt georganiseerd op het dorp in Den Hoorn in de grote gymzaal mag de familie Van Meurs daar haar opwachting maken. We doen dat niet alleen en hebben wat andere leden van de muziekvereniging meegenomen. Een boerenkapel kan je het niet noemen, maar men is er tevreden mee. Iets beters heeft men niet. Zo ontstaat wel de eerste gang naar een Boerenkapel.

Bij de Red Hunters, een showband van NCS-origine, krijgen mijn broer Martin en ik het voor eerst te maken met showlopen tijdens het spelen. Een vriend van ons is er instructeur en men zoekt blazers. Thuis wordt het niet echt vrolijk opgevat dat we lid zijn geworden bij een vereniging van ‘die rooie’. Het is een mooie tijd, geen hoogstaande prestaties, maar wel erg veel plezier. Ik herinner me het optreden tijdens een carnavalsoptocht in Duisburg, waar de jägermeister werd aangereikt als we langslopen. Van spelen komt niet veel meer terecht. Maar de lol is er en dat is even belangrijk.

De Carnavalstijd breekt aan. Bij de carnavalsvereniging De Olijkers zoekt men trompettisten. Broer Martin en ik stappen in. Waar we ook andere leden van ‘Kunst na Arbeid’ tegenkomen. Freek en Carel Piguillet, Joop van Yperen, Rinus Wijtman.  Vader en zoon Dupont, Koos Swanink, Joke Schoonhoven, Jan Lagerwerf en Willem Olieman completeren het gezelschap. Een prachtige tijd met veel optredens. Als Nico Haak en Wil Luikinga voor hun carnavalsnummer Dikke Dijen een band zoeken zijn wij de aangewezen artiesten en spelen bij de plaatopname mee. We toeren wat af en spelen, tot het bloed uit je instrument komt. Want spelen moet je. Maar het plezier maakt veel goed. En als we bij Koot boven spelen is er altijd dat lekkere sateetje van kok Loekie. Zo af en toe komen we even bij elkaar om te repeteren. Ook de nieuwste nummers moeten er staan. ‘Bloemetjesgordijn’, ‘Paard in de gang’, ‘En nou die handjes de lucht in’, ‘Het leven is goed in m’n Brabantse land’. Er komen er elk jaar wel weer een paar bij. Onze saxofonist is geen lid meer van een of andere vereniging. Hij repeteert veel, geeft hij ons te verstaan. Als we echter na een jaar weer bij elkaar komen en hij zijn koffer open doet komt er een groene bloemkool uit de koffer. Het is een broodje kaas dat een jaar eerder de koffer in is gegaan. Kort daarop stopt hij met spelen.

Als de boerenkapel uit elkaar valt starten we een nieuwe boerenkapel: De Krotenzaaiers. Bekende namen komen terug op vader en zoon Dupont en Willem Olieman na, zonder hen maken we een doorstart. Mijn vader stapt ook bij. Moet voor het eerst een spijkerbroek kopen op hoge leeftijd. Maar hij doet het. Ook mijn jongere broer Loek neem plaats in de boerenkapel. Zelfs mijn lief loopt met de grote trom of de bekkens rond. We raken gelinieerd aan de Kalfskoppen ook een carnavalsvereniging in Delft. Maar naast carnaval treden we regelmatig op bij bruiloften en partijen. Soms voor fl. 10,00 of fl. 15,00 per man op een avond. Geweldige avonden. Plezier voert de boventoon.

Naast een boerenkapel bestaat dansband Monday, waar broer Martin, broer Loek en ik onderdeel van zijn. Op keyboard worden we ondersteund door Johan Dukker, drummer is Martin Dijkgraaf en de techniek ligt bij Herman Kooij. Een geweldig leuke tijd. Ik schreef hierover eerder een blog.

Martin en ik zijn ook betrokken bij de kerkdiensten voor jongeren. In Den Hoorn gaat men voor de jongerenmis in de katholieke kerk. Wij staan er als, ‘gebroeders Brouwer’, zoals men ons noemt achter het orgel van Kees van der Zanden om het jongerenkoor te begeleiden. De kerk is zaterdagavond afgeladen, waar is die tijd gebleven.

Wanneer ik ben opgestapt bij ‘Kunst na Arbeid’ kom ik terecht bij de Delftse Politiekapel Excelsior. Een orkest dat naast echte politiemensen wordt aangevuld door buitenstaanders. Dirigent Adrie van der Merwe staat er op de bok. Omdat er genoeg trompettisten zijn, leg ik me toe op de bariton. Een andere aanblaastechniek moet ik me meester maken. Het valt me niet mee, krijg het ook niet altijd onder de knie, maar zo goed en zo kwaad al mogelijk is blaas ik mijn partijtje mee. Ook hier weer veel leuke optredens. We gaan zelfs naar Engeland. Nadat de dirigent afscheid heeft genomen komen er meerdere op audiëntie. Uiteindelijk gaan ze met Johan van den Berg verder. Na een vijftal jaren houd ik het voor gezien.

Dan vraagt overbuurman Peter Waardenburg aan mij of ik geen zin heb om te komen spelen bij de bigband ‘Let’s Swing’. Een totaal ander genre dan ik gewend ben. Ook hier bepaalt het plezier mijn leven. Als ik echter onderuitga met de fiets vanwege gladdigheid, moet ik afhaken. Een afgescheurde pees in mijn schouder verhindert het lang vasthouden van de trompet. Inmiddels ben ik er tweemaal aan geopereerd. Het zou mogelijk wel weer gaan als ik geen andere activiteiten op mijn pad was tegengekomen: Trouwambtenaar (BABS).

Soms hunker ik nog steeds naar het maken van muziek. Mijn techniek heb ik niet bijgehouden en ik zal er erg veel moeite voor moeten doen om het ook weer daadwerkelijk op te pakken. Ik twijfel, maar waar en bij wie moet ik gaan spelen. Ik wacht af. Misschien, heel misschien komt het er nog weleens van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.