282. Mijn Mus vliegt niet

Na een langdurig werkzaam leven is er op 20 december jl. een einde gekomen aan betaald werken. Dat betekent dat je vanaf die dag zelf je zinnen moet gaan verzetten en op een andere manier je dagen invullen en -delen. Dat valt om de dooie-dood nog niet mee, moet ik zeggen.

Waar je een ritme hebt van vroeg opstaan en het leven een zinvolle dagindeling geven, kom je na 49,5 jaar gewerkt te hebben, thuis te zitten. Daar is overigens niks mee mis. Maar wat je mist zijn de sociale contacten. Mensen om je heen en in de buurt waar je een praatje mee kan maken, een bakkie koffie mee kan drinken en de ‘wereld’problemen mee kan oplossen.

Vrouwlief werkt nog, dus het is koffiedrinken in je eentje, of het vertier buitenshuis zoeken. Nu heb ik deelgenomen aan de cursus afscheid van arbeid en daar wordt nadrukkelijk op het hart gedrukt om een maand of vier tot een half jaar geen verplichtingen aan te gaan. Maar als je een gezelligheidsdier bent dan valt dat niet mee.

Zo ben ik me een beetje gaan verdiepen in wat er voor mogelijkheden zijn. Buiten het feit dat ik door verschillende organisaties ben benaderd om bij hen de kar te trekken, of ondersteuning te geven. (Ik kreeg zelfs twee dagen na mijn pensioen al een betaalde baan aangeboden) Maar wat ik in de cursus heb geleerd is rust nemen en zelf beslissingen nemen in leuke dingen. Dat heb ik gedaan.

Kort geleden is er een nieuw vervoersproject opgestart, genaamd de Mus. De Mus is ontstaan uit een samenwerking tussen de gemeente Midden-Delfland, DOEL, Pieter van Foreest en Stichting Welzijn Midden-Delfland. Ik kreeg de folder via via binnen en besloot er informatie naar in te winnen.

Via de stichting DOEL wordt e.e.a. gecoördineerd en zo ging ik op een koude maar droge maandagmorgen op het fietsje richting het GGZ in Delft. Ik ben bekend op het terrein, dacht ik. Met mijn broers en vader heb ik er 23 jaar muziek gemaakt in de fanfare Kunst Na Arbeid. De oude paviljoens zaten gegrift in mijn geheugen. Maar het oude St.JorisGasthuisterrein heeft een complete metamorfose ondergaan. En zo verdwaalde ik bijna op bekend terrein.

Na wat navragen stond ik plots voor het gebouw van DOEL. DOEL is een organisatie die aan mensen met een bijstandsuitkering die wat meer ondersteuning nodig hebben dan de reguliere re-integratiebureau kunnen bieden, een helpende hand toe steken. DOEL begeleidt cliënten op verwijzing van de consulenten Werk van de gemeente. De trajectbegeleiders brengen in kaart op welke levensgebieden de cliënt stappen kan maken op de participatieladder. Vervolgens wordt een trajectplan opgesteld en wordt de cliënt gestimuleerd om zelfstandig aan de slag te gaan met de afspraken die gemaakt zijn.

Nu wil/kan ik mijzelf niet echt plaatsen in deze doelgroep maar het initiatief dat men ondersteunt spreekt mij zeker aan. Zo kwam ik op sollicitatie-/kennismakingsgesprek bij de coördinator van de Mus. Het was maar kort. Slechts een kwartiertje en men was er van overtuigd dat ik de kwaliteiten heb om e.e.a. op te pakken.

Twee dagen later al is mijn eerste kennismaking met het voertuig zelf. Aan een kabeltje staat het karretje op te warmen aan een stopcontact. Ik zeg op te warmen, maar dat is het eigenlijk niet. Er zit namelijk geen verwarming in het karretje. Achterin liggen fleecedekens. Met nog een andere nieuwe chauffeur worden we wegwijs gemaakt hoe het apparaat werkt. Eigenlijk kinderlijk eenvoudig, maar toch. We zoeken wat koffiemomenten op en rijden dan vanuit Akkerleven, het verzorgingshuis in Schipluiden, naar Den Hoorn, De Kickerthoek. Onderweg hebben we bekijks, veel bekijks. In Den Hoorn is een activiteit van ouderen. Opperstalspreekmeester Peet Vermeulen maakt van de gelegenheid gebruik om het vervoersproject nog even te promoten. Na de koffie en het heerlijke koekje aanvaarden we de rit terug. De eerste kennismaking zit erop als ik het voertuig achteruit kan inparkeren en terugzet bij Akkerleven.

Een ervaring rijker en een leuk doel van de dag heeft zijn beloop gekregen. Op dinsdag is het mijn beurt. Wilt u een rit boeken, dan kunt u reserveren. Kijk even op de site van de Mus. Wie weet komen we elkaar een keer tegen en doen tijdens de rit een gezellig praatje.

2 gedachtes over “282. Mijn Mus vliegt niet

  1. Enne blijft het bij deze ene activiteit Aad? Wat voor werk deed je eigenlijk? Ik kan me voorstellen dat je in een grijs gebied terecht komt, maar het geeft ook verdieping en verrijking om er bewust even een tijd mee en in te zijn. Niet direct heel doenerig te gaan worden maar ZAKKEN IN ZIJN….wel moeilijk denk ik voor jou. je lijkt me zo sociaal en ondernemend. Succes en dikke groet Anne

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.