273. Rondje rond de dom

14.160 stappen, 11,3 km. Dat was de afstand die we hebben afgelegd rondom de dom van Münster, Duitsland, nadat we er eerst 275km in de bus op hebben zitten. Kerstshoppen 2017.

Dit keer hoeven we niet zo vroeg op, al is de afstand naar het doel vele malen groter dan het jaar hiervoor. Om half acht loopt de wekker af. “Nemen we broodjes mee”, vraagt mijn lief me. Ik heb zoiets als, als je plastic geld bij je hebt dan komt het goed. “Maar het is wel drie uur en een kwartier in de bus”, verdedigt ze haar vraag. Ze heeft een punt. Er gaan broodjes mee. De capuchon wordt aan mijn jas gemaakt, de handschoenen gaan mee en een warme shawl sla ik om mijn nek.

Daar gaan we, richting De Groote Lucht in Vlaardingen. Sinds mijn werkgever is terugverhuisd naar de Phoenixstraat heeft niemand meer een parkeerplaats. Dat betekent de auto zetten in de kostbare Phoenixgarage of naar een alternatieve locatie. Dat laatste is de hoe het gebeurd.

Aangekomen bij De Groote Lucht kom ik collega’s tegen die ik al weer een poosje niet heb gezien, omdat mijn afscheid van Delfland al ruim een maand geleden heeft plaatsgevonden. Ook oude bekenden komen we tegen. Mensen die vorig jaar ook mee zijn gegaan met kerstshoppen. Collega’s die kinderen, man, zus, moeder of vriendin hebben meegebracht. Alles bij elkaar zo’n 55 personen.

Even tijd voor een kopje koffie vooraf. Dan de boodschap of we onze auto willen verzetten, zodat werkende collega’s hun eigen- of bedrijfsauto nabij het bedrijfsgebouw kunnen parkeren.

Als ik mijn eerste voetstap buitengezet heb, komt een collegaatje op mij afgestapt. Ik weet via Facebook dat zij ten huwelijk is gevraagd. Tijdens mijn werkzame periode heeft ze me gezegd dat ze nooit meer zou trouwen, maar “als…ja als, dan moet jij het doen, Aad.” En zo geschiedt. “Aad je hebt het vast gelezen op Facebook, ik werd geheel onverwachts gevraagd, wil jij het doen?” Sterker nog ik had het gelezen en geliket en stilletjes ook gehoopt dat … Ik kan haar geruststellen, de datum die ze mij noemt heb ik nog geen huwelijk staan. Ik ga het doen.

Inmiddels zijn we ingestapt. Het zal een lange reis worden. We kiezen ervoor om voor een collega en zijn vrouw te gaan zitten, die we op enig moment hebben overgehaald om mee te gaan. We kunnen het bijzonder goed met elkaar vinden en bij de vrouwen is ook een klik. Op weg zien we in het midden en oosten des lands nog witte landerijen, waar bij ons de sneeuw redelijk is verschrompeld. Uiterwaarden zijn onder gelopen, smeltwater neemt de weilanden in beslag.

Als iemand in de bus naar het toilet wil, blijkt deze verstopt. Bij een vorige rit is kennelijk een rol toiletpapier in de zwanenhals van de rijdende dixie gestopt. Toch als je nodig moet, ga je toch. Maar laat je alles lopen in de pot of neem je risico dat het over jouw schoenen loopt. Het blijft een probleem. Men wil een plasstop maar die zijn er weinig. Uiteindelijk vinden we een McDonald. Snel plassen, een kopje koffie of broodje en door.

Om half één komen we aan in Münster. De centrale busparkeerplaats staat vol. We kunnen er nog tussen. Even nog de centrale telefoonnummers noemen en dan los.

Bij de oversteek van de weg geeft het verkeerslicht aan ‘grün kommt’. Met allen steken we over, waarna de wegen zich splitsen. Wij gaan verder met eerder genoemde collega en vrouw.

De stad is volledig afgesloten. Bij alle toegangswegen staan Avisauto’s zodanig geparkeerd dat er geen terroristen kunnen binnenrijden met een auto. Een overbevolkte stad met politieagenten, die zich hier en daar verdekt hebben opgesteld, zorgen voor de veiligheid. Er is niets aan het toeval overgelaten. De stad is echt een vesting geworden. Jammer.

Op de kerstmarkten na is er weinig sfeer. Geen muziek, geen feestverlichting en eigenlijk weinig kerstgevoel. Het is nog te vroeg op de dag. Ik mis een kermisachtige attractie. Op de markt kopen de mannen, Flamkuche, een stuk brood dat ter plaatsen wordt afgebakken. Binnenin uien, spek, prei en een vettige saus. Oppassen voor de jas, want bij een hap loopt de saus langs het broodje. Dan tijd voor een kopje koffie met apfelstrudel. Helaas bij de bakker heeft men het niet. Dan maar een kopje cappuccino met een soes. Als we over de kerstmarkten lopen komt de Glühweingeur je tegemoet, maar ook andere baksels geven een lucht af die overdadig over de markt wordt uitgestrooid. Mijn collega vindt op de markt wat kerstcadeautjes. Al snel loopt hij met een tas vol.

De eerste spettertjes regen vallen, het zet gelukkig niet door. Rondom de dom zo’n vijf kerstmarkten. We lopen ze alle vijf af. Bijna overal hetzelfde, houten snijwerken, badeendjes, dure kersthuisjes, etenswaren, hoeden en petten, glaswerk, kaarsen, speelgoed, glühwein en luchtjes en lichtjes. Tussen de kramen staan de gekapte kerstbomen met tyraps aan een hek vastgeketend. De klinkers en keitjes zorgen voor een onevenwichtige wandeling. Zwikken behoort tot de risico’s.

Rond half vier valt de schemering in, de lampjes en lichtjes gaan meer opvallen. Etalages van winkels krijgen meer smoel door de aangebrachte verlichting. Nog meer dan ’s middag komt de glühwein op je af. Het wordt drukker in de stad. Wanneer we nog wat willen gaan drinken blijkt dat de restaurants vol zitten. Alles is besproken. Bordjes op de tafel geven aan dat er gereserveerd is. “Du kannst nur etwas trinken”, zegt de ober als we willen gaan zitten. Het is dus zaak om op tijd nog ergens een restaurant te vinden.

Na de koffie en thee wandelen we nogmaals van kerstmarkt naar kerstmarkt. Inmiddels hebben we het wel gezien, al wordt het steeds drukker en gezelliger. Mijn collega heeft bij het laatste restaurant een kneipje gevonden waar we mogelijk nog wat kunnen eten. Op Google Maps wandelen we richting Kreuzstraße 37/38. Hier is een herberg, genaamd Cavete. Een restaurant voor studenten, Akademische Bieranstalt. Aangename prijzen en een kleine kaart, bestaande uit drie schnitzels met pepersaus, drie schnitzels met champions en drie schnitzels met spiegelei. Niet echt uitgebreid, maar genoeg voor een hongerige maag. Al na korte tijd komt men kijken hoever we zijn met eten. Weggekeken is een grof woord, maar dat het tijd is om te vertrekken, past op deze plaats.

We hebben dus vroeg gegeten. Nogmaals doen we de kerstmarkten aan. Het wordt drukker en drukker. Je kunt bijna over de hoofden lopen. Door de drukte ontstaat er ook veel meer lawaai. Een weg banen door de menigte betekent, de grootste van de vier baant zich een weg en maakt een pad en de rest volgt.

Rond een uur of negen zijn we er klaar mee. We gaan terug naar de parkeerplaats. Nog even naar het toilet en dan door naar de bus. Op het parkeerterrein een openbare toilet, ruim opgezet, echter geopend tot negen uur. We kunnen nog net. Het meisje dat de toiletten schoonhoudt, vertelt dat ze die morgen om acht uur is begonnen en niet is afgelost. Ze heeft er dus 13 uur opzitten. Daar mag wel een extra centje voor bij. Dat doen we dus ook. De volgende dag moet ze er weer om acht uur zitten.

Bij de bus aangekomen is de chauffeur er nog niet. Afgesproken is half tien, dat kan je dus verwachten. Het is koud op de parkeerplaats, waar nu nog slechts twee bussen staan. Opnieuw maken we een rondje langs winkels die intussen zijn gesloten. Om half tien komen we onze collega’s weer tegen. Ook zij zijn op de terugweg aar de bus.

Nog even wachten en dan komt ook de buschauffeur aan wandelen. Om tien uur start de motor voor de terugreis. Net zo lang als de heenweg komen we om kwart over één weer aan bij onze auto. Een lange busreis en kerstshoppen is voorbij.

De Personeelsvereniging van Delfland is de initiator. Mijn dank gaat dan ook naar hen uit. Volgend jaar maar een keertje niet, of dichter bij. We zien het wel in december 2018.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.