271. 7 december, dag van de vrijwilliger

Het is vandaag ‘dag van de vrijwilliger’. Een dag waar je best bij stil mag staan. Zonder vrijwilligers zou de huidige maatschappij een rommeltje zijn. Maar pas op dat betaalde banen niet door vrijwilligers worden ingevuld, want dan schiet het z’n doel voorbij. Vrijwillig maar niet vrijblijvend, zo hoor je vaak. Het is echter geen baan. Je doet het naast je werk of op therapeutische basis. Mijn leven lang heb ik of ben ik betrokken geweest als vrijwilliger. Ik heb er energie van gekregen, want dat is wat het moet opleveren. Gaat het je tegenstaan dan wordt het tijd om afscheid te nemen.

Hoe langer hoe meer kom je tot de ontdekking dat het helemaal niet vanzelfsprekend is om vrijwilligerswerk te verrichten. De leeftijd van het werkbare leven loopt op, er wordt meer mantelzorg verwacht, maar ook de financiële situaties bij gezinnen vraagt erom dat er meer of langer wordt gewerkt. Prioriteiten worden ook vaak anders bepaald.

Jeugd is al bijna helemaal niet te porren voor een vrijwilligersfunctie. “Wat schuift het”, krijg je dan te horen.

Het loslaten van de solidariteitsgedachte, met zijn allen doen we het, bepaalt tevens dat men veel minder bereid is om iets voor een ander te doen. Waar men in de jaren 60 en 70 veel meer uitging dat men het samen moet doen, kiest men nu veel meer voor ‘ik’. Maar ook de mantelzorg vraagt tijd van mensen. En er zitten niet meer dan 24 uur in een dag.

Je ziet verenigingen stuk gaan op het ontbreken van bestuursleden en vrijwilligers. Vaak ook is het de ingewikkelde regelgeving die medebepalend is voor het doen van vrijwilligerswerk. Maar de bemoeizucht en mondigheid van leden of ouders van leden maken dat men niet zo snel ‘ja’ zegt op dat voorzitterschap, secretaris of leider van een team of groep.

De ooit ingevoerde maatschappelijke stage heeft ook niet die potentiële vrijwilliger gebracht. Het moet dus men doet het, maar beslist niet langer dan echt nodig is.

Op projectmatige basis is men vaak nog wel bereid om de handen uit de mouwen te steken, maar is dat project afgelopen dan kapt men er weer mee. Zo is het projectmatig werken natuurlijk ook ingericht, al is er hoop dat men het zo leuk vindt, dat ook die permanente stap gemaakt wordt.

Hulde voor wie wel vrijwilligerswerk verricht, mantelzorg in zijn pakket heeft of zich inspant om naast het eigen gebeuren een extra stapje te doen. Je mag het vieren, 7 december, dag van de vrijwilliger. Ik ben benieuwd welke verenigingen hier vandaag wat extra aandacht aan geven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.